Name: کتاب معاد شناسی ج3 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج3

253

و در «تذكرة الخواصّ» گوید: أحمد بن حنبل در «فضائل» گوید: رسول خدا فرمود:
یا عَلِىُّ! أ تَدْرِى مَنْ أَشْقَى الْأَوَّلِینَ وَ الْأَخِرِینَ؟ قُلْتُ: اللهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ.
قَالَ: مَنْ یخْضِبُ هَذِهِ مِنْ هَذِهِ؛ یعْنِى لِحْیتَهُ مِنْ هَامَتِهِ.¹
«اى علىّ! آیا میدانى شقى‌ترین اوّلین و آخرین كیست؟
گفتم: خدا و رسول داناترند.
فرمود: كسى كه این را از این خضاب كند؛ یعنى محاسنش را از خون سرش».
قالَ الزُّهْرىُّ: کانَ أمیرُ الْمُؤْمِنینَ عَلَیهِ السَّلامُ یسْتَبْطِئُ الْقاتِلَ، فَیقولُ: مَتَى یبْعَثُ أَشْقَاهَا!²
«زُهْرىّ مى‌گفت: حال أمیر المؤمنین علیه السّلام چنین بود كه قیام قاتل خود را براى شهادت كُند و بَطى‌ء مى‌یافت و میفرمود: چه موقع شقى‌ترین امّت قیام میكند براى شهادت من!»
و جماعتى از وافدین خوارج از اهل بصره به كوفه وارد شدند، و در میان آنان مردى بود به نام جُعد بن نَعْجَة، و رو به أمیر المؤمنین كرده و گفت: یا علىُّ! اتَّقِ اللهَ فَإنَّكَ مَیتٌ. «اى علىّ! تقواى خدا پیشه دار، تو خواهى مُرد».
1. «تذکره» سبط ابن جوزى، طبع سنگى، ص ١٠٠؛ و «بحار الانوار» ج ٤٢، ص ١٩٥
2. «تذکرة الخواصّ» ص ١٠٠؛ و «بحار الانوار» ج ٤٢، ص ١٩٥