معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
226مؤمنین و أحیاناً كافرین نیز اهل خود را زیارت مىكنند.
امّا آیا زندهها هم به زیارت مردگان میروند؟. آرى
فوائد زیارت اهل قبور و زمان آن
در «أمالى» شیخ طوسى با سند متّصل خود روایت میكند از عبدالله بن سلیمان از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام:
قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ زِیارَةِ الْقُبُورِ.
قَالَ: إذَا کانَ یوْمُ الْجُمُعَةِ فَزُرْهُمْ، فَإنَّهُ مَنْ کانَ مِنْهُمْ فِى ضَیقٍ وُسِّعَ عَلَیهِ مَا بَینَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إلَى طُلُوعِ الشَّمْسِ؛ یعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فِى کلِّ یوْمٍ، فَإذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ کانُوا سُدًى.
قُلْتُ: فَیعْلَمُونَ بِمَنْ أَتَاهُمْ فَیفْرَحُونَ بِهِ؟
قَالَ: نَعَمْ، وَ یسْتَوْحِشُونَ لَهُ إذَا انْصَرَفَ عَنْهُمْ.1
«میگوید: از حضرت باقر علیه السّلام درباره زیارت اهل قبور پرسش كردم.
فرمود: چون روز جمعه باشد آنانرا زیارت كن؛ چون هر كس از آنان در ضیق و تنگى باشد در بین طلوع صبح صادق و طلوع آفتاب گشایش مىیابد، و لذا در این موقع در هر روز، از كسى كه به زیارت او رفته باشد، علم و اطّلاع پیدا میكند، ولیكن چون آفتاب طلوع كند آنها یله و رها میشوند و دیگر قادر بر جهت گیرى در امور دنیا و زیارت اهل خود نیستند.
عرض كردم: آیا آنها از افرادى كه به زیارت قبور آنها میروند علم پیدا مىكنند و خوشحال میشوند؟
- «بحار الانوار» ج ٦، ص ٢٥٦