معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
201دیدن أمیر المؤمنین رسول خدا را در رؤیا در شب شهادت
در «نهج البلاغة» وارد است: وَ قَالَ عَلَیهِ السَّلَامُ فِى سُحْرَةِ1 الْیوْمِ الَّذِى ضُرِبَ فِیهِ:
مَلَكَتْنِى عَینِى وَ أَنَا جَالِسٌ فَسَنَحَ لِى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ، فَقُلْتُ: یا رَسُولَ اللهِ! مَا ذَا لَقِیتُ مِنْ أُمَّتِكَ مِنْ الأَوَدِ وَ اللدَدِ!
فَقَالَ: ادْعُ عَلَیهِمْ، فَقُلْتُ أَبْدَلَنِىَ اللهُ بِهِمْ خَیراً مِنْهُمْ وَ أَبْدَلَهُمْ بِى شَرًّا لَهُمْ مِنِّى.2
«حضرت أمیر المؤمنین علیه السّلام در سحرگاه همان روزى كه ضربت خوردند، فرمودند: من درحالىكه نشسته بودم چرت و پینگى چشمان مرا گرفت و در آن حال رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم بر من ظاهر شد و من عرض كردم: اى رسول خدا! چیست این مصیبتى كه به من در اثر انحراف و عداوت امّت تو به من رسیده است؟
رسول الله فرمودند: آنها را نفرین كن!
من دعا كردم خداوند به عوض آنها ملاقات و زیارت خوبان را
- «سُحرة» به ضمّ سين و سکون حاء، آخرين وقت سحر را از شب گويند و سحر اعمّ است و زمان قبل از طلوع فجر صادق را سحر گويند. و «أوَد» به معناى اعوجاج و انحراف و کجى است. و «لَدَد» به معناى عداوت و دشمنى است. و سيّد رضى گفته است: استعمال اين دو لفظ براى رسانيدن اين معانى از فصيحترين کلمات است.
- «نهج البلاغة» خطبه ٦٨ از طبع عبده- مصر، ج ١، ص ١١٨؛ و از شرح ابن أبى الحديد- ٢٠ جلدى، جلد ٦، ص ١١٢؛ و در اينجا ابن أبى الحديد مفصّلًا داستان شهادت آن حضرت را شرح داده است.