معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
197تازه است، زیر زمین مرطوب هم هست.
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ.1
عجیب مرض مهلكى است غرب زدگى بلكه غربپرستى، این آقایان غرب زده تمام اصول عالم غیب را میخواهند با فرمول توجیه كنند و در چهارچوبه علوم تجربى زندانى نمایند؛ زهى جهالت.
داستان شاه إسمعیل و حرّ بن یزید ریاحى
در كتاب «تنقیح المَقال» مامَقانى نقل میكند از حائرى از سید نعمة الله جزائرى در كتاب «أنوار نعمانیه» كه او میگوید: «جماعتى از مردمان معتمد و موثّق براى من نقل كردند كه چون شاه إسمعیل بغداد را به تصرّف خود درآورد براى زیارت قبر حضرت سید الشهداء علیه السّلام به كربلا آمد.
و چون از بعضى از مردم شنیده بود كه به حرّ بن یزید ریاحى طعن میزنند، به سمت قبر حرّ آمد و دستور داد قبر حرّ را نبش كنند.
چون قبر حرّ را نبش كردند، دیدند كه به همان هیئت و كیفیتى كه كشته شده است خوابیده است، و بر سر او دستمالى دیدند كه با آن سر حرّ بسته شده بود.
شاه إسمعیل نوَّر اللهُ مضجعه چون در كتب سِیر و تواریخ خوانده بود كه در واقعه كربلا كه سر حرّ مورد اصابت قرار گرفت و حضرت سید الشّهداء علیه السّلام دستمال خود را بر سر حرّ بستند و حرّ با همان دستمال دفن شده است، براى باز كردن و برداشتن دستمال تصمیم گرفت
- صدر آيه ٣، از سوره ٢: البقرة