
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
192است عذاب از او برداشته میشود، و در این زمان كسى از او حساب نمىكشد.
حضرت فرمودند: عذاب قبر پیوسته نیست بلكه در یك روز و در یك ساعت انجام میگیرد، فقط به اندازه مدّتى كه میت را در قبر میگذارند و مردم مراجعت مىكنند؛ و آن دو چوب تر را براى همین مدّت از زمان میگذارند، و بعد از اینكه آنها خشك شوند دیگر عذاب و حسابى إن شاء الله نخواهد داشت.1
و كلینى با سند دیگر روایت میكند از حَریز و فُضیل و عبد الرّحمن كه گفتند: از حضرت صادق علیه السّلام سؤال شد: به چه علّتى براى مرده جریده میگذارند؟
حضرت فرمود: براى آنكه تا مدّتى كه جریده، تر است عذاب از او فاصله میگیرد.2
اینها همه شواهد براى ارتباط بدن مثالى به بدن واقعشده در قبر است.
و از جمله مسائل ارتباطیه، نپوسیدن بدن پیامبران و ائمّه طاهرین و اولیاى خدا و بعضى از اخیار و ابرار در قبر است.
در بعضى از مقابرى كه بطور سرداب حفر شده و جنازهها را در آن سرداب پهلوى یكدیگر قرار میدهند، دیده شده است كه جنازه بعضى از علماء بالله پس از مرور نیم قرن تازه است.
- «فروع کافى» باب الجنائز، طبع حيدرى، ج ٣، ص ١٥٢ و ١٥٣؛ و طبع سنگى، ج ١، ص ٤٢
- «فروع کافى» باب الجنائز، طبع حيدرى، ج ٣، ص ١٥٢ و ١٥٣؛ و طبع سنگى، ج ١، ص ٤٢
