اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج3

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّس‌مآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است

معاد شناسی ج3

185
  • بغل‌هاى او بگذارند، در چهار گوشه قبر او تربت سید الشّهداء بریزند دستبندى و گلوبندى از تربت براى او قرار دهند و روى چشم‌ها را تربت بگذارند، و در روى جریدتین كه از چوب تر است با انگشت شهادت بر توحید و رسالت و ولایت را بنویسند.

  •  این آداب گرچه با بدن مقبور و افتاده او انجام میگیرد ولى روحش خوشحال میشود و این احترامات، ادب نسبت به روح اوست؛ چون عمرى این بدن آلت دست نفس بوده و براى رساندن به كمال، او را خدمت كرده است لذا مورد احترام قرار میگیرد.

  •  بَه بَه! چه خوب است انسان را با آداب مستحبّه غسل دهند و كفْن و دفن بنمایند، و واقعاً اگر انسان بداند كه مؤمنان این‌طور از روى محبّت با جنازه او رفتار مى‌كنند، اشتهاى مردن میكند.

  •  بعضى از دوستان و برادران ایمانى و اخلّاء روحانى ما كه رحلت كردند و ما در تجهیز آنان شركت كردیم، من واقعاً اشتهاى مردن كردم.

  •  مؤمنین سابق این‌طور بودند و جنازه را این‌طور دفن میكردند، همسایگان و اقرباء و ارحام و آشنایان و دوستان همه مى‌آمدند در منزل؛ با تشكیلاتى آب گرم میكردند در همان منزل با سلام و صلوات و روضه و گریه و دعا و قرآن جنازه را پاكیزه مى‌شستند و طیب و طاهر نموده و غسل میدادند و از كافور حنوط نموده و از همان كفنى كه آن متوفّى از مكّه یا كربلا تهیه نموده و در آب زمزم یا فرات شسته بود و به خانه كعبه یا حرم‌هاى مَشاهد مشرّفه مالیده و متبرّك كرده بود و سپس تمام آن را به نوشتن أسماء الله مزین و به شهادت چهل مؤمن‌