
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
184بجهت نفسِ همین ارتباط تعبیر به عالم قبر نمودهاند و از سؤالات برزخیه تعبیر به سؤال عالم قبر نمودهاند؛ و مرده مؤمن را باید احترام نمود بدنش هم داراى احترام است.
قبر باید به اندازه بدن او باشد، مرده را در میان قبر راحت بخوابانند، قبر را به اندازه كافى گود كنند. در جائى كه كسى میخواهد از دنیا برود كارى نكنند كه از نزول ملائكه جلوگیرى كند؛ آدم جُنُب داخل نشود، قرآن قرائت كنند، پاى محتضر را به سمت قبله دراز كنند، دعاى عدیله بخوانند، سوره یس و صافّات بخوانند، آهن یا چیز سنگین روى شكم او نگذارند، افرادى كه وارد میشوند اگر با وضو باشند چه بهتر است چون اینجا محلّ نزول فرشتگان و ارواح مقدّسه معصومین است.
چون از دنیا رفت براى تشییع او مؤمنین اجتماع كنند و او را با سه آبِ سدر و كافور و آب خالص سه بار غسل دهند و در سه پارچه یا پنج جامه كفن كنند و بر كفن، جوشن كبیر و أسماء الله را بنویسند و مؤمنین نیز شهادت خود را بر كفن او مرقوم دارند.
بعد او را وارد در قبرستان كنند و تا هنگام ورود در قبر تدریجاً نزدیك به قبر بنمایند، اگر مرد است بدن را از پائین قبر و اگر زن است از پهلوى قبر داخل كنند، و در میان قبر صورت او را برهنه نموده و روى خاك گذارند، كنایه از آنكه خداوندا بهترین جاهاى بدن خود را كه موجب شرف و آبروى من بود اینك در مقابل مقام عظمت و جلال تو به روى خاك مىنهم، و بر او تلقین بخوانند و جَریدَتَین در زیر
