
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
182فرشتگان واسطه هستند و فعل و صفت انحصار به خدا دارد
و نیز باید دانست كه: بر اساس تحقیق این معنائى را كه نمودیم و وساطت فرشتگان در انجام امور تكوینیه و حوادث این عالم و امور و وقایع پس از مرگ را ثابت كردیم، هیچگونه جنبه استقلال در فعل فرشتگان به چشم نخورده است و آنها فقط عنوان وساطت دارند و بس.
ملك مقرّب از اسم اعظم پروردگار اخذ میكند و به ملك زیر دست خود افاضه میكند و او نیز به فرشته پائینتر، تا برسد به فرشتگان جزئیهاى كه خود بِالمُباشره متصدّى و مراقب امور عالم هستند، و بالأخره تمامِ حول و اراده و قدرت و قوّت و علم و حیات به ذات حضرت احدیت اختصاص دارد و عنوان وساطت و آلیت و مرآتیت ابداً منافاتى با انحصار این اسماء و صفات در ذات حضرت حقّ ندارد.
تَعالَى اللهُ عَمّا یقولُ الظّالِمونَ عُلُوًّا کبیراً. وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلّا بِاللهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ.
و از براى تقریب به ذهن، مثال قلم و دست و كتابت كه بزرگان از حكماء و متكلّمین آوردهاند تشبیه و مثال خوبى است، گرچه هر مثال و تشبیهى از جهتى مقرِّب مطلب و از جهتى یا جهاتى مبعِّد است.
میگویند: كسى كه قلم را به دست میگیرد و مینویسد، میتوانیم نسبت كتابت را به قلم دهیم و میتوانیم به دست دهیم و میتوانیم به كاتب دهیم، ولى این سه نسبت عَرْضى نیست، یعنى در عرْض هم نیستند بلكه در طول هم هستند و حقیقت نسبت كتابت اختصاص به
