معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
181«آن كسانى كه در نزد پروردگار تو سكونت و منزل دارند هیچگاه از عبادت خدا سرپیچى نمىنمایند و استكبار نمىورزند و دائماً تسبیح و تقدیس او را بجاى مىآورند و براى خدا سجده مىكنند.»
و آیه: وَ مَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا يَسْتَحْسِرُونَ* يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ.1
«افرادى كه منزل و اقامتشان در نزد خداست از عبودیت و پرستش خدا بلندمنشى نمىكنند و خسته نمىشوند، و در تمام دوران روز و شب به تسبیح اشتغال داشته و ملول نمىگردند.»
زیرا كه ممكن است مراد از عبادت و تسبیح و سجود ملائكه عین وظیفه مقرّره آنها در تدبیر امور عالم و افاضه فیض و امتثال اوامر الهى محوّله به آنها باشد؛ پس بنابراین هر فرشتهاى كه به كارى كه به او سپرده شده مشغول باشد این فعل او عین عبادت و تسبیح اوست، و عین سجده اوست، و شاید اشاره به همین معنى باشد گفتار خداى تعالى كه میفرماید:
وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ.2
«و براى خدا به سجده در مىآیند آنچه كه در آسمانها و آنچه كه در زمین است از اقسام جنبدگان و نیز فرشتگان به سجده در مىآیند و ابداً بلندمنشى و استكبار ندارند».
- ذيل آيه ١٩ و آيه ٢٠، از سوره ٢١: الانبياء
- آيه ٤٩، از سوره ١٦: النّحل