معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
173روایت یافت شده به خطّ حضرت امام حسن عسكرى علیه السّلام
١٣ ـ مجلسى رضوانُ الله علیه در «بحار الانوار» از كتاب «مُحتَضر» كه تألیف شیخ حسن بن سلیمان از شاگردان شهید اوّل است نقل كرده است كه: روایت شده است كه به خطّ مولانا أبى محمّد حضرت امام حسن عسكرى علیه السّلام چنین یافت شده است:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنْ قَوْمٍ حَذَفُوا مُحْكَمَاتِ الْكِتَابِ وَ نَسُوا اللهَ رَبَّ الأرْبَابِ وَ النَّبِىَّ وَ سَاقِىَ الْكَوْثَرِ فِى مَوَاقِفِ الْحِسَابِ وَ لَظَى وَ الطَّآمَّةَ الْكُبْرَى وَ نَعِیمَ دَارِ الثَّوَابِ.
فَنَحْنُ السَّنَامُ الأعْظَمُ، وَ فِینَا النُّبُوَّةُ وَ الْوَلَایةُ وَ الْكَرَمُ، وَ نَحْنُ مَنَارُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى، وَ الانْبِیاءُ كَانُوا یقْتَبِسُونَ مِنْ أَنْوَارِنَا وَ یقْتَفُونَ ءَاثَارَنَا.
وَ سَیظْهَرُ حُجَّةُ اللهِ عَلَى الْخَلْقِ بِالسَّیفِ الْمَسْلُولِ لِإظْهَارِ الْحَقِّ.
وَ هَذَا خَطُّ الْحَسَنِ بْنِ عَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىِّ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىِّ بْنِ الْحُسَینِ بْنِ عَلِىٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ.1
«پناه مىبرم به خدا از جماعتى كه آیات محكمات كتاب الهى را نادیده گرفتند و حضرت ربّ الأرباب را فراموش كردند.
و پیغمبر اكرم و ساقى كوثر: أمیر المؤمنین را در مواقف حساب روز قیامت، و آتش سوزان و شدائد و گرفتارىهاى بزرگ و نعمت بهشت و دار ثواب خدا را از خاطر و اندیشه خود محو كردند.
- «بحار الأنوار» طبع کمپانى، ج ٧، ص ٣٣٨؛ و طبع حيدرى، ج ٢٦، ص ٢٦٤