معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
167خَیر بن عبد الله كه از آن جمله دستوراتى كه به دست شیخ كبیر أبى جعفر محمّد بن عثمان بن سعید رَضى الله عَنه از ناحیه مقدّسه خارج شده و بصورت توقیع، امر بخواندن آن در هر روز از روزهاى ماه رجب شده است این دعاست:
اللَهُمَّ إنِّى أَسْأَلُكَ بِمَعَانِى جَمِیعِ مَا یدْعُوكَ بِهِ وُلَاةُ أَمْرِكَ الْمَأْمُونُونَ عَلَى سِرِّكَ الْمُسْتَبْشِرُونَ بِأَمْرِكَ الْوَاصِفُونَ لِقُدْرَتِكَ الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِكَ.
و سپس میفرماید:
أَسْأَلُكَ بِمَا نَطَقَ فِیهِمْ مِنْ مَشِیتِكَ فَجَعَلْتَهُمْ مَعَادِنَ لِكَلِمَاتِكَ وَ أَرْكَانًا لِتَوْحِیدِكَ وَ ءَایاتِكَ وَ مَقَامَاتِكَ الَّتِى لَا تَعْطِیلَ لَهَا فِى كُلِّ مَكَانٍ؛ یعْرِفُكَ بِهَا مَنْ عَرَفَكَ، لَا فَرْقَ بَینَكَ وَ بَینَهَا (بَینَهُمْ ـ خ ل) إلَّا أَنَّهُمْ عِبَادُكَ وَ خَلْقُكَ، فَتْقُهَا وَ رَتْقُهَا بِیدِكَ، بَدْؤُهَا مِنْكَ وَ عَوْدُهَا إلَیكَ، أعْضَادٌ وَ أَشْهَادٌ وَ مُنَاةٌ وَ أَذْوَادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ، فَبِهِمْ مَلَأْتَ سَمَاءَكَ وَ أَرْضَكَ حَتَّى ظَهَرَ أَنْ لَا إلَهَ إلَّا أَنْت.1 و2
- «مصباح المتهجّد» طبع سنگى، ص ٥٥٩
- دانشمند معاصر جناب محترم آقاى حاج شيخ محمّد تقى تسترى دامَ فيضُه در کتاب «الاخبار الدّخيلة» اين توقيع را از زيارات مُفتريه دانستهاند و به هفت دليل، علاوه بر ضعف سند باطل و مردود دانستهاند. و ما بحمد الله و المنَّة در رسالهاى که به شانزده صفحه درازاى آن کشيد، پاسخ اشکالات را مفصّلًا و مبيّناً و مستدلّا داديم و بوضوح مبرهن ساختيم که کلام ايشان خالى از استقامت است.
(اصل اين رساله از ص ٣٨١ تا ٣٩٦ در جُنگ شماره ٧ حقير نوشته شده است، و در خاتمه جلد دوّم «اللهشناسى» نيز آورده شده است؛ مَن أرادَها فَلْيُراجِعها.)