معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
151چون به این حدّ رسید آن پرده از چهره سر فرشته برداشته میشود و بلافاصله این شخص تازه بالغ در دلش نورى افكنده میگردد كه بدان، فریضه و سنّت را مىشناسد و خوب و بد را مىفهمد.
و مثال عقل در دل انسان مثال چراغ در وسط اطاق است.»
و حقیر میگوید: این حدیث مبارك در دلالتش بر «مُثُل أفلاطونیه» به همان تقریبى كه ذكر شد هیچ جاى تردید نیست و كأنّه میخواهد اصلًا دعواى «مُثل أفلاطونیه» را تشریح و به اذهان تقریب نماید.
دعاى صحیفه سجّادیه در درود به فرشتگان عِلوى
٣ ـ دعاى سوّم از صحیفه سجّادیه:
اللَهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذِینَ لَا یفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِیحِكَ وَ لَا یسْأَمُونَ مِنْ تَقْدِیسِكَ وَ لَا یسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ وَ لَا یؤْثِرُونَ التَّقْصِیرَ عَلَى الْجِدِّ فِى أَمْرِكَ وَ لَا یغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إلَیكَ.
«بار پروردگارا! درود بفرست بر فرشتگان و ملائكهاى كه عرش و كاخ عظمت و اراده و مشیت تو را در مظاهر عالم امكان بر عهده دارند، آن فرشتگانى كه از تسبیح و تقدیس تو هیچگاه ساكن نمىشوند و دست بر نمیدارند و از تنزیه و به پاكى یاد كردن تو هیچگاه ملول و كسل نمیگردند و از عبادت كردن تو هیچگاه خسته نمىشوند و ...»
سپس حضرت سجّاد علیه السّلام إسرافیل و میكائیل و جبرائیل را با وظائف و مأموریتهاى آنها یاد میكند، و روح را كه بر فرشتگان حُجُب موكَّل است و روحى را كه از امر اوست و تمام فرشتگانى را