معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
مرتب سازی:
معاد شناسی ج3
134ملكوتى فرشتگان الهى اداره میشوند؛ سخن در اینجاست.
در سوّمین دعا از دعاهاى صحیفه مباركه سجّادیه از اصناف و انواع ملائكه مقرَّب و حَمَله عرش و انواع ملائكه جزئیه كه مأمور حوادث ارضى و جوّى هستند یاد میفرماید، و از جبرائیل و میكائیل و إسرافیل و ملك الموت و أعوانش و از منكر و نكیر و از رومان ـ كه فتّان قبور است ـ ذكر میفرماید.
ارتباط فرشته با موجودات طیب و ارتباط جنّ با موجودات كثیف و خبیث
از این گذشته، موجودات روحانى و طیب و طاهر این عالم در ارتباط با فرشتگان روحانى عالم بالا هستند، و آنان نیز انس و علاقه و رغبت و عشق به موجودات طیب و طاهر این عالم پیدا مىكنند؛ مثلًا ملائكه رحمت، خانه تمیز و اطاق نظیف و انسان نظیف و پاكیزه را دوست دارند، طهارت، وضو و غسل را دوست دارند؛ لباس سفید، عطر و بوى خوش را دوست دارند و هر جا كه بوى خوش باشد متوجّه آنجا میشوند؛ قرائت قرآن را دوست دارند؛ منزل امام و پیغمبر و ولىّ خدا را دوست دارند و در آنجا نزول مىیابند.
گرچه ملائكه موجودات ملكوتى هستند و ملكوت تجرّد از مادّه و لوازم مادّه از وضع و كیفیت و كمّیت و زمان و مكان دارد؛ ولى آن موجودات ملكوتى میتوانند یك وجههاى با این عالم برقرار كنند و با این عالم مُلك نسبت و جهتى بگیرند.
همانطور كه هر موجود ملكوتى كه تجرّدش كم باشد و از اسماء جزئیه پروردگار بوده و به این عالم نزدیك باشد، بدون واسطه میتواند با جهتگیرى معنوى خود این عالم ملك را اداره كند.