
معاد شناسی ج3
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد سوم از این مجموعه پیرامون «ارتباط عالم ماده با عوالم ملکوتی، خصوصاً عالم برزخ» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • بقای استکبار مانع از وصول به حقائق • روحیۀ مقدّسمآبی ناشی از استکبار و خودپسندی است • گشایش قبر مؤمن، تابع نورِ چشم معنوی اوست • علت عدم رجوع اهل برزخ به دنیا • امید عفو برای مستضعفینی که راه وصول به حقائق را ندارند • وجوب هجرت به دارالإسلام و حرمت سکونت در بلاد کفر • عقاب دائمی، اختصاص به مکذّبین دارد • کیفیت ارتباطِ عالم برزخ با عالمِ طبع و قبر • سیر تکاملی موجودات مادّیّه به موجودات مجرّده • تأثیر اسماء الهیه در امور تکوینی • علل فشار قبر • نزول ارواح به دنیا به صورت پرنده، از باب تمثیل است • گوشمالیِ مؤمنینِ گناهکار در برزخ • تجسّم مَلَکاتِ انسان در قبر • تجسّم ولایت به نیکوترین صورت در عالم قبر • ملکوت برزخی انسان، در برزخ با او قرین است
معاد شناسی ج3
118چون قیامت فرا رسد این اطفال را لباس پوشانیده و به عطرها معطّر و به عنوان هدیه، آنها را به پدرانشان مىسپارند، و این فرزندان با پدرانشان در بهشت حكم ملوك و پادشاهان را دارند.
حَسَنین علیهما السّلام دو گوشواره عرش خدا
و امّا گفتار رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم كه فرمود: اى علىّ تو ذو القرنین بهشت هستى، معنایش اینست كه: حسن و حسین تو دو قَرن بهشت هستند؛ چون در روایت آمده كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: خداوند عزّ و جلّ با حسن و حسین بهشت خود را زینت میكند؛ مثل آنكه زن خود را به دو گوشواره خود زینت میكند. و در روایت دیگر است كه خداوند با آن دو نورِ دیده، عرش خود را زینت میكند.1
پس حسن و حسین دو گوشواره عرش خدا هستند.
و شاید بر همین اصل باشد كه درباره از اسب به روى زمین افتادن سید الشّهداء علیه السّلام گوید:
بلند مرتبه شاهى ز صدر زین افتاد *** اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد و در وصف این افتادن چه خوب ناصر الدّین شاه استعاره نموده است:
یکتا گهرى ز صدر زین افتاده *** آویزه عرش بر زمین افتاده افسوس که در معرکه کرب و بلا *** از خاتم انبیا نگین افتاده و از همین جهت است كه در روایت آمده است:
- «معانى الاخبار» ص ٢٠٦
