
معاد شناسی ج2
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دوم از این مجموعه پیرامون «تمایزات عالم طبع، برزخ و قیامت» و «حضور ملکوتی اشیاء در عوالم بالا» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • اساس دستورات دین بر تعبد است • بیفائده بودن توبه در حال نزول عذاب • بر مستضعفین عذاب نیست • کیفیت تجلی صفات خدا در اولیایخدا • لازمۀ پیروی از اولیایخدا لحوق به آنهاست • اولیاء خدا ترس و اندوه و سکرات مرگ ندارند • کیفیت تجلّیِ صفات خدا در اولیاء خدا • الحاق مؤمنان به اولیای خدا، و منکران به اولیای شیطان • در حال تجرّد و مرگ، هر کدام از زشتیها و خوبیها به اصل خود میروند • ابتلائات دنیوی کفارۀ گناه مؤمن • تمایزات عالم طبع و برزخ و قیامت • تجرّد عالم خیال • کردار انسان در دنیا، به واسطۀ اتّحادِ بدن با صورت مثالی است • در برزخ، سؤال با باطن است و امکان دروغ نیست • در برزخ، انسان و اعمال او با صورت ملکوتی جلوه دارند
معاد شناسی ج2
229چون فاطمه علیها السّلام سخن رسول خدا را شنید از جاى خود برخاست و بر آن حضرت سلام كرد ـ و فاطمه عزیزترین افراد در نزد رسول الله بود ـ و رسول خدا جواب سلام او را داد، و با دست خود بر سر فاطمه مىكشید و سپس فرمود: اى فاطمه براى ما از غذائى كه آماده شده است بیاور!
فاطمه سلام الله علیها كاسه را گرفت و در نزد پدرش رسول خدا گذارد.
حضرت فرمود: اى فاطمه! این غذا از كجا براى تو آماده شده است؟ این چنین غذائى كه من تا به حال هرگز به غذائى مانند رنگ این غذا برخورد نكردهام، و مانند بوى این غذا از غذائى استشمام ننمودهام، و تا بحال پاكیزهتر و طیبتر از این غذا نخوردهام.
و سپس رسول خدا كف دست خود را بین دو كتف أمیر المؤمنین1 علیه السّلام قرار داد و فرمود: این به عنوان بدل و عوض از یك دینار تو است، خداوند به هر كسى كه ارادهاش تعلّق گیرد روزى بى حساب عنایت خواهد نمود.2
- در عبارت مجلسى که از «خرائج» نقل ميکند لفظ أمير المؤمنين نيست، ولى اوّلًا از قرينه آنکه مخاطب رسول الله أمير المؤمنين بوده است، و ثانياً به قرينه روايت ديگرى که مجلسى در «بحار» ج ١٠ کمپانى، ص ١٩، و در ج ٤٣، طبع آخوندى، ص ٥٩ از «تفسير فُرات بن إبراهيم» روايت ميکند و در آنجا لفظ علىّ بن أبى طالب موجود است؛ معلوم ميشود که در اين روايتى را که ما نقل کرديم لفظ علىّ بن أبى طالب از قلم نسّاخ افتاده است.
- «بحار الانوار» طبع کمپانى، ج ١٠، ص ١٠؛ و طبع آخوندى،- ج ٤٣، ص ٢٩
