
معاد شناسی ج2
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دوم از این مجموعه پیرامون «تمایزات عالم طبع، برزخ و قیامت» و «حضور ملکوتی اشیاء در عوالم بالا» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • اساس دستورات دین بر تعبد است • بیفائده بودن توبه در حال نزول عذاب • بر مستضعفین عذاب نیست • کیفیت تجلی صفات خدا در اولیایخدا • لازمۀ پیروی از اولیایخدا لحوق به آنهاست • اولیاء خدا ترس و اندوه و سکرات مرگ ندارند • کیفیت تجلّیِ صفات خدا در اولیاء خدا • الحاق مؤمنان به اولیای خدا، و منکران به اولیای شیطان • در حال تجرّد و مرگ، هر کدام از زشتیها و خوبیها به اصل خود میروند • ابتلائات دنیوی کفارۀ گناه مؤمن • تمایزات عالم طبع و برزخ و قیامت • تجرّد عالم خیال • کردار انسان در دنیا، به واسطۀ اتّحادِ بدن با صورت مثالی است • در برزخ، سؤال با باطن است و امکان دروغ نیست • در برزخ، انسان و اعمال او با صورت ملکوتی جلوه دارند
معاد شناسی ج2
221ردا تشییع جنازه سعد مىنمایند، من هم به آنها تأسّى كردم.
عرض كردند: شما گاهى جانب راست سریر را مىگرفتید و گاهى جانب چپ را؟!
حضرت فرمود: دست من در دست جبرئیل بود، او از هر جا كه شروع میكرد و مىگرفت من نیز مىگرفتم.
عرض كردند: شما خود امر به غسل سعد نمودید و خود بر جنازه او نماز گزاردید و خود براى او لَحْد قرار دادید و سپس فرمودید كه: فشار قبر، سعد را در بر گرفت!
حضرت فرمود: آرى، چون سعد با اهل منزلش به سوء اخلاق رفتار میكرد، این فشار قبر اثر سوء خلق اوست.1
این روایت را مرحوم صدوق در كتاب «أمالى» نیز آورده است.2
تكلّم ملّا محمّد مهدى نِراقى با روح مرده، در وادى السّلام
داستان عجیبى در همین دنیا اتّفاق افتاده از حضرت آیة الله رئیسُ الملّة و الدّین، شیخ الفقهاء و المجتهدین، مرحوم آخوند ملّا محمّد مهدى نِراقى3 أعلَى اللهُ تعالى مقامَهُ الشَّریف.
مرحوم نراقى، از علماى بزرگ و جامع علوم عقلیه و نقلیه و حائز مرتبه علم و عمل و عرفان الهى بوده، و در فقه و اصول و حكمت و ریاضیات و علوم غریبه و اخلاق و عرفان از علماى
- «أمالى» شيخ، طبع نجف، جلد دوّم، جزءِ پانزدهم، ص ٤١ و ٤٢؛ و «علل الشّرائع» طبع مطبعه حيدريّه- نجف، باب ٢٦٢: العِلّةُ الّتى مِن أجلِها يکون عَذابُ القَبر، ص ٣٠٩ و ٣١٠، از جلد اوّل؛ و «بحار» ج ٦، ص ٢٢٠
- «أمالى» طبع سنگى، مجلس شصت و يکم، ص ٢٣١
- نِراق بر وزن عراق است.
