معاد شناسی ج1

 عزرائیل بر كف دست راست خود مى‌نویسد، بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ و آن را به مؤمن نشان مى‌دهد كه ناگاه مؤمن خود را در عالم دیگر در بحبوحات بهشت مى‌بیند، و كیفیت حركت و مرگ خود را ادراك نمى‌كند. این حال مؤمن است.

 امّا پناه به خدا از سكرات كافر؛ یك عمر در جهت مُعاكس با عالم حیات گام برداشته و براى زخارف و زینت‌هاى دنیا عمر خود را تباه كرده، براى جاه و اعتبار، ساعات و دقائق هستى خود را سپرى نموده، پروردگار رحیم و رؤوف را در بوته نسیان سپرده و با دشمنان او كه او را به عالم اعتبار و نیستى گرایش مى‌دهند نقد عمر باخته است؛ در این حال هر یك از این تعلّقات مانند زنجیرى آهنین كه دل او را به خود بسته‌اند او را به سوى خود مى‌كشند، هزاران تعلّق با هزاران زنجیر؛ كجا مى‌تواند به آسانى كوچ كند؟ اگر تمام ذرّات و سلّولهاى پیكرش را ریش ریش كنند باز حاضر نمى‌شود به اختیار برود، اینجاست كه خطاب‌ خُذُوهُ فَغُلُّوهُ‌* ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ‌¹ او را در مى‌یابد و دهشت زده او را به عالم تاریك و غربت مى‌برند.

خطبه رسول اللَه در جمعه آخر ماه شعبان‌

 در خطبه‌اى كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم در جمعه آخر ماه شعبان قرائت فرمودند مردم را اندرز دادند كه این ماه (رمضان) ماه پر بركت و رحمت است، ماه مغفرت و دعا و اجابت است، ماه نماز، ماه قرائت قرآن، ماه صدقه و صله رحم و ایثار است، ماه اداى فرائض و روزه و انفاق، و بهار آمرزش و تخفیف بر