امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
276كردار، فتنه است و لعن جائران بدعت است ... این مردم تازه به دوران رسیده عصر ما از یزید و پدرش و از ابن زیاد و پدرش كافرتر هستند.1
با وجود آنكه همه ایشان اجماع و اتّفاق دارند بر اینكه كسى كه مؤمنى را از روى تعمّد و یا از روى تأویل بكشد ملعون مىباشد.
اما اگر این قاتل، سلطان جائرى باشد و امیر عاصى و گنهكارى باشد لعن و سَبّ او را حلال نمىشمرند و خلع او را و تبعید او را و تعییب و مذمت گوئى از او را جایز نمىدانند و اگرچه در گناه و جور و عدوان به پایهاى رسیده باشد كه صالحان را
- در هر زمانى و عصرى از اين نوع قماش تازه به دوران رسيده که اهل بغض و عداوتند وجود دارد. و در زمان ما هم از اين سلسله افرادى هستند که خودشان را با ارائه افکارشان مفتضح کردهاند. (محمود ابوريَّه)
و حقير فقير گويد: اينک که پانزده سال از انقلاب اسلامى ايران مىگذرد و حکومت شيعه ايران با تمام قوا و قدرت براى حفظ وحدت اسلامى قيام نموده است معذلک باز آنها قانع نشده و بلکه با طبع کتب و مجلّات عديده با زبانهاى مختلفه شروع به همان ياوهسرائىهاى قومى نموده و نعره عربيّت سر داده و همان افسانههاى کهنه و پوسيده را مانند داستان عبد الله بن سبا و تشکل شيعه از قوميّت ايرانى مجوسى و أمثال ذلک که پنبهاش در دنيا زده شده است به ميان مىآورند و تجديد بيان مىنمايند. اين مسکينان نمىدانند که گفتارشان ديگر خريدارى ندارد و با ورود مستشرقين در متن کتابهايشان رسوا شدهاند و حقّانيّت پيغمبر و وصىّ او أميرالمؤمنين و افتضاح خلفاى غاصب و حکومت داران تَيْم و عدى و بنى اميّه و بنى مروان به همه جا رسيده است. افرادى که امروز مانند محمّد ثابت، محبّ الدّين خطيب، عبد الله بن باز ابراهيم جبهان، ابراهيم على شعوط، احسان ظهيراللهى، عبد المنعم نمر، مال الله موسى اصفهانى به پيروى از ابن تيميّه، احمد امين مصرى، موسى جار الله و امثالهم تلاش دارند تا بر روى جنايات نياکانشان پرده بپوشانند سعى بيهوده مىکنند چون مانند برداشتن سرپوش از جسد گندزده عَفِن، بيشتر موجب ازدياد عفونتش مىگردند.
اين دشمنان سرسخت اسلام به هيچ منطقى قانع نمىشوند و اصولًا حرف حسابى سرشان نمىشود و حقّ در نزد ايشان مفهوم ندارد. آنان از همان اخلاف با زياد و معاويه و يزيد مىباشند که مَثَل اعلاى افکار و انظارشان در اين زمان هستند. پس منتظر عقوبت الهى بوده باشند.” وَ لا يَزالُ الَّذِينَ کفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللهِ إِنَّ اللهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ.” (آيه ٣١ از سوره ١٣: رعد)
- در هر زمانى و عصرى از اين نوع قماش تازه به دوران رسيده که اهل بغض و عداوتند وجود دارد. و در زمان ما هم از اين سلسله افرادى هستند که خودشان را با ارائه افکارشان مفتضح کردهاند. (محمود ابوريَّه)