امام شناسی ج18

 و بازگشت معنى آن بدین صورت مى‌گردد كه: كسانى كه ایمان آورده‌اند، زمانى كه بر ایمانشان ثبات ورزند و استقامت نمایند، خداوند آنان را در دنیا و آخرت بر قول ثابت نگاه مى‌دارد. و اگر تثبیت خدائى نبود ثبات خودشان ارزشى نداشت و منفعتى بدانها نمى‌بخشید.

 بنابر این مرجع همه امور به سوى خداست. و على هذا گفتار خداوند كه مى‌گوید: يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ‌ در باب هدایت موازن گفتار اوست: فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ‌ (آیه ٥، از سوره ٦١: صَفّ) «چون بنى اسرائیل از راه درست انحراف پیدا كردند خداوند دلهایشان را منحرف گردانید» در باب ضلالت.

 مگر اینكه میان این دو باب فرقى موجود است، و آن این است كه هدایت از جانب خداوند سبحانه شروع مى‌شود و بر آن هدایت بنده مترتّب مى‌گردد. اما ضلالت از بنده به واسطه سوء اختیار او شروع مى‌شود و خداوند جزاى آن را ضلالت بر روى ضلالت مى‌دهد، همان طور كه گفته است: وَ مَا یضِلُّ بِهِ إلَّا الْفَاسِقِینَ. (آیه ٢٦، از سوره ٢: بقره). (خداوند با مثلى كه مى‌زند بسیارى را به واسطه آن گمراه مى‌كند و بسیارى را به واسطه آن هدایت مى‌كند) و گمراه نمى‌كند به واسطه آن مگر فاسقان را.»

 و آیات وارده در قرآن تكاثر دارد در اینكه هدایت از جانب خداوند سبحانه مى‌باشد و أحدى غیر از خدا در آن دخالتى ندارد.¹

 بارى یكى از مصادیق أعظم شجره خبیثه، طائفه بنى امیه هستند كه در قرآن كریم از آن نیز به شجره ملعونه نام برده شده است. شیخ محمود أبو رَیه در این باره مى‌گوید:

ریشه اختلاف بنى امیه با بنى هاشم‌

 «اما اختلاف ریشه دار كه میان بنى امیه و بنى هاشم در عصر جاهلیت بوده است،