امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
235یكى دیگر از اشتباهات این حكومت، استعمال تاریخ مجوسى شمسى و ماههاى اوستائى همچون اردیبهشت و شهریور و أمرداد ماه و اسفندماه است. ما رسالهاى در این موضوع به نام «رساله نوین در بناء اسلام بر شهور و سنوات قمریه» نگاشتیم بسیار مستدلّ و غیر قابل إنكار و تخطئه، اولًا زیراكس اولیه آن را به حضور رهبر كبیر تقدیم داشتیم. و ثانیاً پس از طبع نیز اوَّلین نسخه را به حضرتشان اهداء نمودیم، معذلك عطف توجّهى به این موضوع نگشت.
لزوم حفظ آثار اسلامى مانند منبر و غیره
یكى دیگر از اشتباهات این حكومت، برداشتن «منبر» است كه در خطابهها و خطبهها در نمازهاى جمعه و غیرها منبر نمىگذارند و بجاى آن «تریبون» قرار مىدهند. واعظ و سخنران و خطیب در پشت تریبون مىایستد و گفتارش را مىگوید.
در اسلام تریبون وجود ندارد. منبر است كه به دستور رسول اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم ساخته شد از چوب «أثْل» از غابات مدینه (نیزارها) كه بسیار محكم و سبك بوده است1 تا
- شيخ محمود ابو ريّه در پاورقى ص ٢٧٢ از «الاضواء» طبع سوم گويد: ابو رافع غلام رسول الله و اسمش اسْلَم بوده است وى غلام عباس بن عبد المطلّب بود که او را به رسول اکرم هبه کرد. و اوست آن کس که براى رسول الله منبرى از أثْل غابه ساخت. سلمى کنيز رسول الله بود و در نکاح ابو رافع و از وى عبيد الله بن أبى رافع کاتب على عليه السلام را زائيد. در لغتنامه دهخدا از «برهان قاطع» نقل کرده است که: أثْل نوعى از درخت گز را گويند و ثمر آن را گز مازه و به عربى: حَبُّ الاثْل خوانند، و طبيخ آن را با مويز بياشامند جذام را زائل کند و بخور آن بواسير را نافع است. اين لغت عربى است.