امام شناسی ج18

ایشان بهتر مى‌دانند، تازه اطّلاعى جدید هم بر دروغ ما پیدا مى‌نمایند.

 آورده‌اند كه چون انگلیسها پیشنهاد كردند: راه آهن را از جنوب تا بندر جز (گز) احمد شاه قاجار بكشد، و او مشروحاً معایب این راه را تذكّر داد و گفت: مصلحت راه آهن ایران، شرقى به غربى است، و تجارت هند را به ایران و ترانزیت ایران كمك مى‌كند، ولى راه آهن جنوب به شمال فقط جنبه نظامى و سوق‌الجیشى دارد و بر مصلحت ملت ایران نیست، و من نمى‌توانم پول ملَّت را گرفته و یا از خارج وام بگیرم صرف راه آهنى كه فقط جنبه نظامى براى انگلیس‌ها دارد بكنم.

 وزیرى كه حامل پیغام بود، به سلطان احمد شاه عرض كرد كه: با این صراحت هم نمى‌شود به وزیر مختار انگلیس جواب یأس و منفى داد! خوب است یك قدرى ملایم‌تر جواب داده شود.

 سلطان احمد شاه قدرى تأمل كرده، سپس در جواب مى‌گوید: آقا آنها هم من و هم تو را بهتر از خودمان مى‌شناسند. اگر غیر از این جواب داده شود خواهند فهمید كه به آنها جواب دروغ داده‌ایم. بهتر این است كه به همین صراحت گفته شود كه من با این نقشه هیچ گونه موافقت ندارم.¹

 بارى سخن در لقب آیة الله خمینى قدس سره به امام امَّت بود، و روشن شد كه این معنى، معنى لغوى یعنى پیشوا و رهبر نمى‌باشد، بلكه به معنى امام است و گرنه چرا به رهبر فعلى انقلاب: حضرت آیة الله خامنه‌اى امام نمى‌گویند؟ مگر او پیشوا و رهبر نیست؟!

 آنان مى‌خواهند به آیة الله خمینى صبغه امامت دهند، و لفظ امام یا امام امَّت را برگزیده‌اند. آیا لفظ امام امّت با لفظ امام زمان تفاوتى دارد؟! اما چون امام زمان لفظى است كه در أذهان به ذهن مى‌زند و انصرافش به امام زمان بیشتر است، لفظ