امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
194قلم یك مورّخ به شمار مىآید، و قلم نویسنده كتاب «تذكرة الاولیاء» را بایستى قلم یك عاشق به شمار آورد.
شاگردان صابئى امام صادق علیه السلام
در هر حال، عدّهاى از مورّخین و عرفاى اسلامى عقیده دارند كه جعفر صادق اولین عارف دنیاى اسلام یا جزو عرفاى جهان اسلامى بوده است، دانشجویانى هم كه مسلمان نبودهاند اجازه داشتند كه در محضر درس وى حضور بهم رسانند و از علوم او استفاده كنند.
زیرا در چند مأخذ گفته شده كه در محضر درس جعفر صادق دانشجویانى كه مذهب «صابِئى» داشتهاند نیز حضور بهم مىرسانیدند.1
صابِئین قومى بودند كه دین اكثر آنها حدّ وسط بین دین یهودى و مسیحى بود، و موحّد به شمار مىآمدند. یك عدّه از صابئین هم مشرك بودند و بعد از اینكه اسلام وسعت گرفت آن دسته كه مشرك بودند خود را موحِّد جلوه دادند تا اینكه بتوانند با مسلمین زندگى كنند. زیرا مىدانیم كه مسلمانها فرقههاى موحِّد را كه به آنها «اهل كتاب» مىگفتند، آزار نمىكردند.
مركز سكونت صابئین در «حَرَّان» واقع در مغرب بین النَّهرین جنوبى بود كه در تواریخ قدیم اروپا به اسم «كارْهْ»2 خوانده مىشد. آن دسته از صابئین كه خداى یگانه را مىپرستیدند رسم داشتند كه بعد از تولّد نوزاد، او را در آب غسل مىدادند و نام بر او مىنهادند یعنى «تعمید» مىكردند.
..... نویسنده كتاب «تذكرة الاولیاء»3 مىگوید: كه تمام فرقهها از محضر درس
- در اين کلمه حرف ب مقدّم بر همزه مىباشد و در قرآن مجيد صابئين ذکر شده است. (مترجم)
- بر وزن کارد برنده با سکون دو حرف آخر. (مترجم)
- نويسنده اين کتاب به طورى که در متن هم نوشته شده: محمد عطّار نيشابورى ملقّب به شيخ فريد الدين عطار است که گويا در سال ٥٤٠ هجرى قمرى متولّد شده و در سال ٦١٨ هجرى هنگامى که مغولىها به نيشابور حمله کردند به قتل رسيد، و تمام آثار عطار نيشابورى مثل «منطق الطير»، «الهى نامه»، «اسرارنامه» و غيرها منظوم است و فقط کتاب «تذکرة الاولياى» او منثور مىباشد و اين کتاب حاوى شرح حال عرفا و صوفيان بزرگ است. (مترجم)