امام شناسی ج18

 ارشمیدس مى‌گفت: شماره ذرّاتى كه در جهان هست عدد ١٠ به توان ٦٣ مى‌باشد. یعنى اگر عدد ١٠ را شصت و سه بار در خود آن ضرب كنیم شماره ذرّاتى كه در جهان هست به دست مى‌آید.

 در نظر ارشمیدس ذرّه عبارت بود از كوچك‌ترین جزء از مادّه كه دیگر نتوان آن را به دو قسمت كرد، و به همین جهت آن را جزء لَا یتَجَزَّى مى‌خواندند¹

 بنابر این منطقى‌ترین نظریه راجع به شماره دنیاهاى بزرگ و كوچك همان است كه جعفر صادق گفت و اظهار كرد كه غیر از خدا كسى از تعداد آنها اطلاع ندارد، و مفهوم دیگر این نظریه این است كه نوع بشر قادر به إحصاى عوالم كبیر و صغیر نیست و نمى‌تواند آنها را بشمارد.²

 از جعفر صادق پرسیدند: جهان چه موقع به وجود آمد؟!

 او در جواب گفت: جهان پیوسته بوده است.

 از او پرسیدند: تاریخ پیدایش جهان را بگو!

 جعفر صادق جواب داد كه نمى‌توانم تاریخ پیدایش جهان را بگویم! ....

 ..... خلاصه شیعیان مؤمن عقیده دارند كه جعفر صادق علیه السلام از تاریخ پیدایش جهان آگاه بوده است، اما نخواسته كه آن را بگوید تا اینكه آشفتگى بین آدمیان به وجود نیاید.

 جعفر صادق علیه السلام گفته است كه اگر از امروز تا روزى كه من زنده هستم، از من بپرسید كه قبل از جهان چه وجود داشته است به شما مى‌گویم كه جهان وجود داشت. و این موضوع به طور واضح مى‌رساند كه جعفر صادق جهان را ازلى مى‌دانسته است.³

 بارى به واسطه این علوم بدیعه است كه همین مؤلِّفین این كتاب در فصلى‌