امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیهالسلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنیامیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیهالسلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیهالسلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیهالسلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمیگویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنیامیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنیامیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعبالأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
مرتب سازی:
امام شناسی ج18
185اجسامى كه جاذب حرارت باشند تیره مىشوند و اجسامى كه جاذب حرارت نمىشوند كم یا بیش شفّافیت دارند.
مسأله جاذب بودن هم مثل دو قطب متضادّ در نظریه جعفر صادق خیلى جالب توجّه است، و همین موضوع سبب گردیده كه نظریهاش با قوانین فیزیكى امروزى در مورد علّت كدورت و شفّاف بودن اجسام مطابقت نماید.1
گفتیم كه در مباحث علمى گذشته، مبحثى وجود ندارد كه جعفر صادق علیه السلام راجع به آن اظهار نظر نكرده باشد، و بعضى از نظریههاى او به طورى كه تا اینجا دیدیم دلیل بر نبوغ علمى وى مىباشد.
ستارگانى نورانىتر از خورشید
از جمله راجع به نور ستارگان گفته است كه در بین ستارگانى كه شب در آسمان مىبینیم ستارگانى هستند كه آنقدر نورانى مىباشند كه خورشید در قبال آنها تقریباً بى نور است.
اطّلاعات محدود نوع بشر راجع به كواكب مانع از این بود كه در زمان جعفر صادق و بعد از او تا این اواخر به واقعیت این گفته پى ببرند و فكر مىكردند كه آنچه جعفر صادق راجع به نور بعضى از ستارگان گفته دور از عقل بوده و قابل قبول نیست و محال مىباشد كه این نقطههاى كوچك و نورانى كه موسوم به ستاره است آن قدر پر نور باشد كه خورشید در قبال آنها بى نور جلوه كند.
امروز كه دوازده قرن و نیم از زمان جعفر صادق مىگذرد ثابت شده كه آنچه آن مرد بزرگ گفت صحّت دارد، و در جهان ستارگانى است كه خورشید ما، در قبال نور آنها یك ستاره خاموش به شمار مىآید.
این ستارگان نورانى به اسم «كوازر»2 خوانده مىشود، و بعضى از آنها تا زمین ٩
- «مغز متفکر جهان شيعه»، ص ١٢٥ و ص ١٢٦.
- اين کلمه حروف اوّليّه چند کلمه انگليسى است که مجموع آنها اين معنى را مىدهد (شبه ستارگانى که مبدأ امواج هستند) و کلمات انگليسى آن چنين است: (کوازى- استلر- راديو سورس) و چون در اين دوره، تحقيقات نجومى از طرف دانشمندان خارجى مىشود لغات جديد هم که در نجوم به وجود مى آيند خارجى مى باشند و معادل آنها را در زبان پارسى نداريم. (مترجم)