امام شناسی ج18
جلد هجدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «علوم لدنّی امام صادق علیه‌السلام»، «جنایات و تحریفات معاویه و اتباع او» و « بحثی پیرامون جعل حدیث توسط بنی‌امیه» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • علوم لَدنّی و متنوّعِ حضرت امام صادق علیه‌السلام • افتخار ابوحنیفه به شاگردی امام صادق علیه‌السلام • مباحثات توحیدیِ امام صادق علیه‌السلام با مُلحدین • در عُرف شیعه به غیر معصوم «امام» نمی‌‌گویند • لقب «امام» و «اولواالامر» مختص به معصوم است • لزوم حفظ آثار اسلامی مانند منبر و غیره • معاویه سیر نبوّت عادله را به طاغوتیّت جبّاره برگردانید • بحثی مشروح از جنایات و نفاقِ بنی‌امیّه خصوصاً معاویه • شرحی مفصّل از بازارِ جعل حدیث در میان بنی‌امیه • بحثی دربارۀ روایات مجعولۀ اسرائیلیات و کیفیت ورودش به دنیای اسلام • ابحاثی مفصّل دربارۀ مطاعنِ کعب‌الأحبار و ابوهریره و جعلیات آنها • تولّی و تبرّی، از اصول مسلّمۀ شیعه
امام شناسی ج18
258به لب حدیثى زِ سرِّ مجمل *** به حسن مجموعه مُفَصَّل به چین آن گیسوى مسلسل *** فتاده هم دور و هم تسلسُل به صورت آن گوهر مُقَدَّس *** ظهور معناى ذات أقدس به قعر دریا نمى‌رسد خَس *** به کنه او چون رسد تعقُّل به طلعت آئینه تجلّى *** ز عکس او نور عقل کلّى ز لیلى حسن اوست لیلى *** مثال ناقص گه تمثُّل به روى و موى آن یگانه دلبر *** جمال غیب و حجاب اکبر به جلوه سر تا قدم پیمبر *** در او عیان سِرّ کلِّ فِى الْکلْ حقیقة الحقِّ و الحقائق *** کلام ناطق إمام صادق علوم را کاشف الدَّقایق *** رسوم را حافظ از تبدُّل صحیفه حکمت الهى *** لطیفه معرفت کما هى کتاب هستى دهد گواهى *** که هستى از او کند تنزُّل به خلوت قدس «لى مع الله» *** جمال او شاهدى است دلخواه به شمع رویش خرد برد راه *** که اوست حقّ را ره توسُّل صبا برو تا به قاب قوسین *** بگو به آن شهریار کونین کسى به غیر از تو نیست در بین *** که «مفتقِر» را کند تکفُّل چه کم شود از مقام شاهى *** اگر کنى سوى ما نگاهى که از نگاهى برد سیاهى *** برو سفیدى کند تحوُّل مگر تو اى غایة الامانى *** مرا به امّید خود رسانى نمى‌سزد این قَدَر توانى *** مکن از این بیشتر تغافل1 قَوْمٌ سَمَاؤُهُمُ السُّیوفُ وَ أرْضُهُم *** أعْدَاؤُهُمْ وَ دَمُ السُّیوفِ نُحُورُهَا ١ - «ديوان غروى اصفهانى» معروف به کمپانى، منتخبى از ص ١٦٨ تا ص ١٧٠.