اللَه شناسی ج2

به قهّاریت؛ تا دلالت نماید بر آنکه وحدت وى بگونه‌اى مى‌باشد که براى هیچ فرض کننده‌اى مجالى باقى نمى‌گذارد تا براى وى موجود دوّمى مماثل با او را به گونه‌اى از انحاء فرض کند، تا چه رسد که آن فرض در عالم وجود ظاهر شود و به مقام واقعیت و ثبوت نائل گردد.

 خداى تعالى مى‌فرماید: ﴿أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ* ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ﴾‌¹.

 «آیا اربابان و صاحب اختیاران متفرّق و جدا جدا، مورد گزینش و انتخاب هستند یا خداوند واحد قهّار؟! از خدا بگذریم موجوداتى که آنها را مى‌پرستید نیستند مگر نامهائى که شما و پدرانتان آن نامها را بر آنها نهاده‌اید!»

 بنابراین توصیف کردن خداوند را به وحدت قاهره از براى هر گونه شریک مفروض، باقى نمى‌گذارد براى غیر خداى تعالى از هر قسم شریکى که فرض شود مگر فقط اسم را.

 و خداى تعالى مى‌فرماید: ﴿أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ﴾².

 «آیا قرار داده‌اند براى خداوند شریکانى را که آنها بیافرینند مانند آفرینش خدا تا در نتیجه، آفرینشها با هم براى آنان مشتبه گردد؟! بگو: خداوند است که آفریننده تمام چیزهاست. و اوست خداى واحد قهّار!»

 و خداى تعالى مى‌فرماید: ﴿لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ﴾³

 «پادشاهى و اختیار بر نفوس امروز براى چه کسى مى‌باشد؟! از براى‌