اللَه شناسی ج2
جلد دوم از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «تفسیر معنای لقاء خدا و نقد منکرین آن» و «معنای حقیقی وحدت شخصیه وجود» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحث این مجلّد: • منکرین لقاء خدا زیانبارترینِ مردماند • تنزیه صرف خداوند، موجب تعطیل اوست • غیر از طریق «لقاء الله» همۀ راههای شناخت خداوند، کج و معوج و تاریک است • با انکار لقاء خداوند، اساس دین و شریعت فرو میریزد • عظمت مقام توحیدی امیرالمؤمنین علیهالسلام • لقاء خداوند به چشم دل است نه چشم سر • ادراک توحید حقیقی جز به کشف و شهود میسّر نیست • در منطق قرآن هر گونه وجود و آثار وجود، در خدا منحصر است • وجود حقتعالی جمیعِ موجودات را در خود فانی میکند • قرآن صریحاً وحدت حقتعالی را بالصّرافه میداند • معنای تشخّص وجود: لا هُوَ الا هُو • ردّ کتاب «الأخبار الدخیلة» که توقیعِ وارد در ماه رجب را رد کرده است
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج2
255نوشتم از [روى] تحقیق است نه از شرّ نفس و رنجش؛ ﴿وَ فَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ﴾!1
پوشیده نیست که هر چه نه بر قانون کتاب و سنّت نبىّ بود، نزد این طائفه اعتبارى ندارد؛ چه ایشان طریق متابعت مىسپرند، و بناى این معنى بر این دو آیت است:
﴿سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ* أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ﴾.2
و مردم در سه مرتبه، مرتّباند:
اوّل: مرتبه نفس؛ و این طائفه اهل دنیا و اتباع حواسّاند، و اصحاب حجاب، منکر حقّاند. چون حقّ و صفات او را نشناسند، قرآن را سخن محمّدى گویند، و ایشان را خداى تعالى فرمود:
﴿قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ﴾.3
- ذيل آيه ٧٦، از سوره ١٢: يوسف: «و برتر از همه افراد دانشمند، دانشمندتر ديگرى وجود دارد.»
- آيه ٥٣ و ٥٤، از سوره ٤١: فصّلت: «به زودى ما آيات خودمان را به ايشان در موجودات نواحى جهان و در نفوس خودشان نشان خواهيم داد، تا براى آنان روشن شود كه: نشان داده شده (آيهاى كه نشان ماست) حقّ است. آيا براى پروردگارت اين كفايت نمىكند كه او بر هر چيز شاهد و حاضر و ناظر مىباشد؟! آگاه باش كه تحقيقاً ايشان در لقاء و ديدار پروردگارشان در شكّ و ترديد بسر مىبرند! آگاه باش كه تحقيقاً او بر تمام چيزها محيط مىباشد!»
- آيه ٥٢، از سوره ٤١: فصّلت: «بگو: شما مرا آگاه نمائيد كه اين قرآن، اگر از طرف خداوند بوده باشد و سپس شما بدان كفر ورزيد، كدام كس گمراهتر مىباشد از آن كس كه او در مخالفت و نفاق سرسختى بسر مىبرد؟!»