اللَه شناسی ج2

أعوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسْمِ اللَه الرَّحْمَنِ الرَّحیم‌

وَ صَلَّى اللَه عَلَى سَیدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیبینَ الطّاهِرینَ‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدائِهِمْ أجْمَعینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدّینِ‌

وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظیم‌

 قالَ اللَهُ الْحَکیمُ فى کتابِهِ الْکریم:

 ﴿يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ* ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ اللَهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ﴾‌.

 (آیه سى و نهم و چهلم، از سوره یوسف: دوازدهمین سوره از قرآن کریم)

 حضرت یوسف على نبینا و آلهِ و علیه الصّلاةُ و السّلامُ به دو رفیق زندانى خود گفت:

 «اى دو یار و همنشین من در این زندان، آیا خداوندگاران و صاحب دولتان که خودشان جدا جدا و متفرّق مى‌باشند، مورد انتخاب و اختیار باید بوده باشد یا خداوند واحد قهّار؟!

 شما جز خداوند نمى‌پرستید مگر اسمهائى را (بدون مسمَّى و اصالت و واقعیت)، که شما با پدرانتان آنها را تسمیه و نامگذارى نموده‌اید! خداوند براى آن اسامى بدون مسمّى قدرت و سلطنت و اقتدارى براى شما فرود نیاورده‌