اللَه شناسی ج2

 «و در شگفت آمده‌اند که به سوى ایشان بیاید بیم‌دهنده‌اى از خود ایشان! و مردم کافر گفتند: این مرد جادوگرى است بسیار دروغ‌پرداز. آیا خدایان متعدّدِ ما را خداى واحد کرده است؟ این چیز از امورى مى‌باشد که بسیار شگفت‌انگیز است.»

 لهذا این افراد دأبشان این‌طور بوده است که دعوت قرآن را به توحید، دعوت به اعتقاد وحدت عددیه‌اى که با کثرت عددیه تقابل دارد تلقّى مى‌کرده‌اند.

 مانند قول خداى تعالى: ﴿وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ﴾.¹

 «و معبود شما معبود واحدى است که معبودى جز وى نیست.»

 و مانند قول خداى تعالى: ﴿هُوَ الْحَيُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ﴾.²

 «اوست تنها زنده که معبودى جز او نیست؛ پس او را بخوانید و دینتان را براى او خالص کنید!»

 و غیر این آیات از آیاتى که به رفض آلهه کثیره فرا مى‌خواند؛ و وجه انسان را به سوى وجه خداوند واحد توجیه مى‌کند.

 و قول خداى تعالى: ﴿وَ إِلهُنا وَ إِلهُكُمْ واحِدٌ﴾.³

 «و معبود ما و معبود شما واحد است.»

 و غیر آن از آیاتى که دعوت مى‌کند به کنار انداختن تفرّق در عبادت را