اللَه شناسی ج2
جلد دوم از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «تفسیر معنای لقاء خدا و نقد منکرین آن» و «معنای حقیقی وحدت شخصیه وجود» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحث این مجلّد: • منکرین لقاء خدا زیانبارترینِ مردماند • تنزیه صرف خداوند، موجب تعطیل اوست • غیر از طریق «لقاء الله» همۀ راههای شناخت خداوند، کج و معوج و تاریک است • با انکار لقاء خداوند، اساس دین و شریعت فرو میریزد • عظمت مقام توحیدی امیرالمؤمنین علیهالسلام • لقاء خداوند به چشم دل است نه چشم سر • ادراک توحید حقیقی جز به کشف و شهود میسّر نیست • در منطق قرآن هر گونه وجود و آثار وجود، در خدا منحصر است • وجود حقتعالی جمیعِ موجودات را در خود فانی میکند • قرآن صریحاً وحدت حقتعالی را بالصّرافه میداند • معنای تشخّص وجود: لا هُوَ الا هُو • ردّ کتاب «الأخبار الدخیلة» که توقیعِ وارد در ماه رجب را رد کرده است
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج2
165وَ لَمّا نَقَلْتُ النَّفْسَ مِنْ مِلْک أرْضِها *** بِحُکمِ الشِّرَى مِنْها إلَى مُلْک جَنَّةِ (٨) وَ قَدْ جاهَدَتْ وَ اسْتَشْهَدَتْ فى سَبیلِها *** وَ فازَتْ بِبُشْرَى بَیعِها حینَ أوْفَت (٩) سَمَتْ بى لِجَمْعى عَنْ خُلودِ سَمائِها *** وَ لَمْ أرْضَ إخلادى لأرْضِ خَلیفَتى (١٠) وَ لا فَلَک إلّا وَ مِنْ نورِ باطِنى *** بِهِ مَلَک یهْدى الْهُدَى بِمَشیئَتى (١١) وَ لا قُطْرَ إلّا حَلَّ مِنْ فَیضِ ظاهِرى *** بِهِ قَطْرَةٌ عَنْها السَّحائِبُ سَحَّتِ (١٢) وَ مِنْ مَطْلَعى النّورُ الْبَسیطُ کلَمْعَةٍ *** وَ مِنْ مَشْرَعى الْبَحْرُ الْمُحیطُ کقَطْرَةِ (١٣) فَکلّى لِکلّى طالِبٌ مُتَوَجِّهٌ *** وَ بَعْضى لِبَعْضى جاذِبٌ بِالاعِنَّةِ (١٤) وَ مَنْ کانَ فَوْقَ التَّحْتِ وَ الْفَوْقُ تَحْتَهُ *** إلَى وَجْهِهِ الْهادى عَنَتْ کلُّ وِجْهَة (١٥) فَتَحْتُ الثَّرَى فَوْقَ الاثیرِ لِرَتْقِ ما *** فَتَقْتُ وَ فَتْقُ الرَّتْقِ ظاهِرُ سُنَّتى (١٦) وَ لا شُبْهَةٌ وَ الْجَمْعُ عَینُ تَیقُّنٍ *** وَ لا جِهَةٌ وَ الاینُ بَینَ تَشَتُّتى (١٧) وَ لا عِدَّةٌ وَ الْعَدُّ کالْحَدِّ قاطِعٌ *** وَ لا مُدَّةٌ وَ الْحَدُّ شِرْک مُوَقِّتِ (١٨) وَ لا نِدَّ فى الدّارَینِ یقْضى بِنَقْضِ ما *** بَنَیتُ وَ یمْضى أمْرُهُ حُکمَ إمْرَتى (١٩)