
اللَه شناسی ج2
جلد دوم از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «تفسیر معنای لقاء خدا و نقد منکرین آن» و «معنای حقیقی وحدت شخصیه وجود» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحث این مجلّد: • منکرین لقاء خدا زیانبارترینِ مردماند • تنزیه صرف خداوند، موجب تعطیل اوست • غیر از طریق «لقاء الله» همۀ راههای شناخت خداوند، کج و معوج و تاریک است • با انکار لقاء خداوند، اساس دین و شریعت فرو میریزد • عظمت مقام توحیدی امیرالمؤمنین علیهالسلام • لقاء خداوند به چشم دل است نه چشم سر • ادراک توحید حقیقی جز به کشف و شهود میسّر نیست • در منطق قرآن هر گونه وجود و آثار وجود، در خدا منحصر است • وجود حقتعالی جمیعِ موجودات را در خود فانی میکند • قرآن صریحاً وحدت حقتعالی را بالصّرافه میداند • معنای تشخّص وجود: لا هُوَ الا هُو • ردّ کتاب «الأخبار الدخیلة» که توقیعِ وارد در ماه رجب را رد کرده است
اللَه شناسی ج2
12نمىتوانند عبور نمایند.
تاسعاً لفظ ﴿أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً﴾ مىباشد، یعنى این دسته و گروه مىپندارند کارهاى خوبى انجام مىدهند، و افعالشان رنگ زیبائى و صبغه حسنه دارد. و بنابراین اصلًا دنبال معالجه امراض نفسانى خود نمىروند، چرا که خود را صحیح المزاج و معتدل النّفس مىدانند؛ و همینطور در این مرض مهلک باقى مىمانند تا مىمیرند. و گرنه اوّل مرحله مداوا و درمان هر درد، علم و اطّلاع بر آن درد مىباشد.
با مدّعى مگوئید اسرار عشق و مستى *** تا بىخبر بمیرد در درد خودپرستى عاشق شو ار نه روزى کار جهان سرآید *** ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستى دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم *** با کافران چه کارت گر بت نمىپرستى سلطان من خدا را زلفت شکست ما را *** تا کى کند سیاهى چندین دراز دستى در گوشه سلامت مستور چون توان بود *** تا نرگس تو با ما گوید رموز مستى آن روز دیده بودم این فتنهها که برخاست *** کز سرکشى زمانى با ما نمىنشستى عشقت به دست طوفان خواهد سپرد حافظ *** چون برق ازین کشاکش پنداشتى که جستى1 - «ديوان حافظ» طبع پژمان (سنه ١٣١٨) ص ٢٠٠، شماره ٤٣٨
