امام شناسی ج16 و 17
جلد شانزدهوهفده از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیس علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تقدّم شیعه در جمیع علوم»، «پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام» و «شرح حال ائمۀ چهارگانۀ اهلسنت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تقدم شیعه در جمیع علوم، و تأسیس و تدوین آن • شيعه به پيروى از ائمّۀ خود حديث را مینوشتند • شرح حال معروف کرخی و توثیق وی • سیر علوم و تاریخ شیعه در عصر جمیع اهلبیت علیهمالسلام • بلندپایگیِ پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام • علل نامیده شدن تشیّع به مذهب جعفری • کار امام صادق علیهالسلام آفتابی نمودن اسلام حقیقی بود • آزار و اذیتهای منصور دوانیقی نسبت به امام صادق علیهالسلام • بحثی مشروح از آراء و انظار ائمۀ اربعۀ اهل سنت: مالک بن انس، ابوحنیفه، ابنادریس شافعی، احمدبنحنبل • مناقب ساختگی برای ابوحنیفه • مخالفتهای ابوحنیفه با رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
مرتب سازی:
امام شناسی ج16 و 17
198كتب أربعه حدیث شیعه هستند: «كافى» از ثقة الإسلام كُلَینى1، و «مَنْ لَا یحْضُرُهُ الْفَقِیهُ» از شیخ صدوق2، و «تهذیب» و «اسْتِبْصار» از شیخ الطَّائفة طوسى3 طَیبَ اللهُ مَرَاقِدَهُمْ.
رسالت و اداء وظیفه شیعه در أثناء این فَترت انتشار حدیث بوده است. شیعه در این عَصر به وَلاء اهل البیت: سخن بلند كرد، و تعدادشان در نواحى مختلفه بر صدها هزار تن بالا زد.
و چون دعائم و پایههاى حكومت و سلطنت منصور، استوار گردید و كثرت شیعیان را در آفاق بدانست و إعلان و تجاهرشان را به ولاء آل محمد ـ علیه و علیهم السلام ـ ادراك كرد، بر مصدر و منشأ معارف و علومشان و امام عصرشان ـ امام صادق علیه السّلام ـ تنگ گرفت. چون به خوبى فهمیده بود كه: تمام شیعیان را با وجود كثرتشان و انتشارشان در بلاد و نواحى نمىتواند ریشه كن كند، لهذا اراده كرد تا ریشه را قطع كند كه در اثر آن شاخه خشك مىگردد. چه بسیار اوقاتى او را به عراق آورد و در برابر خود واقف ساخت، و بدین كار مىخواست از منزلتش در میان مردم بكاهد. و چه بسیار اوقاتى او را با كلماتى مخاطب ساخت كه قلم از نگاشتنش قاصر است.
- محمد بن يعقوب کلينى در سال ٣٢٨ و يا ٣٢٩ در شهر شعبان سال تَنَاثُرِ نُجُوم رحلت کرد و آن سال وفات على بن محمد سَمُرى رضىاللهعنه که سفارت امام زمان به موت وى منقطع گرديد و غيبت کبرى پديدار گشت نيز مىباشد. کتاب «کافى» کلينى از أهم کتب شيعه مىباشد.
- محمد بن على بن بابويه قمى که در شهر رى سکونت گزيد و در سنه ٣٥٥ وارد بغداد گرديد و در حالى که جوان بود مشايخ طائفه از وى استماع حديث مىنمودهاند. براى وى سيصد کتاب مىباشد. در شهر رى در سال ٣٨١ از دنيا رفت رحمةالله.
- محمد بن حسن بن على طوسى در شهر رمضان سال ٣٨٥ متولد شد و در سال ٤٠٨ وارد عراق گرديد و در سال ٤٤٨ به نجف انتقال يافت و در شب دوشنبه ٢٢ از ماه محرم سنه ٤٦٠ رحلت نمود و در خانه خودش مدفون گرديد و الآن آن خانه مسجد است. طوسى صاحب تأليفات کثيرهاى است که همگى آنها مهم و جليل مىباشند.