امام شناسی ج16 و 17
جلد شانزدهوهفده از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیس علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تقدّم شیعه در جمیع علوم»، «پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام» و «شرح حال ائمۀ چهارگانۀ اهلسنت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تقدم شیعه در جمیع علوم، و تأسیس و تدوین آن • شيعه به پيروى از ائمّۀ خود حديث را مینوشتند • شرح حال معروف کرخی و توثیق وی • سیر علوم و تاریخ شیعه در عصر جمیع اهلبیت علیهمالسلام • بلندپایگیِ پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام • علل نامیده شدن تشیّع به مذهب جعفری • کار امام صادق علیهالسلام آفتابی نمودن اسلام حقیقی بود • آزار و اذیتهای منصور دوانیقی نسبت به امام صادق علیهالسلام • بحثی مشروح از آراء و انظار ائمۀ اربعۀ اهل سنت: مالک بن انس، ابوحنیفه، ابنادریس شافعی، احمدبنحنبل • مناقب ساختگی برای ابوحنیفه • مخالفتهای ابوحنیفه با رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
مرتب سازی:
امام شناسی ج16 و 17
137داشتهاند.
شیخ رشید الدِّین بن شهرآشوب مازندرانى در «معالِم العلماء» وى را از شعراء اهل بیت و مجاهدین در راه آنان به شمار آورده است. و از جمله اشعارش در ولاء اهل بیت این است:
أهْوَى النَّبِىَّ مَحَمَّداً وَ وَصِیهُ *** وَ ابْنَیهِ وَ ابْنَتَهُ الْبَتُولَ الطَّاهِرَهْ ١ أهْلَ الْوَلاءِ فَإنَّنِى بِوَلَائِهِمْ *** أرْجُو السَّلَامَةَ وَ النَّجَا فِى الاخِرَهْ ٢ وَ أرَى مَحَبَّةَ مَنْ یقُولُ بِفَضْلِهِمْ *** سَبَباً یجِیرُ مِنَ السَّبِیلِ الْجَائِرَهْ ٣ أرْجُو بِذَاک رِضَا الْمُهَیمِنِ وَحْدَهُ *** یوْمَ الْوُقُوفِ عَلَى ظُهُورِ السَّاهِرَهْ ٤ ١ ـ «من عشق مىورزم به پیغمبر محمد، و وصىّ او، و دو پسر او، و دختر او كه بتول طاهره مىباشد.
٢ ـ ایشانند أهل وَلاء. بنابراین من با ولایتشان امید سلامت و نجات را در آخرت دارم.
٣ ـ و من مىبینم كه محبّت كسى كه مُقِرّ و معترف به فضیلت ایشان است، سبب و وسیلهاى مىباشد تا او را از راه جور و ظلم و اعتساف، در كنف خود پناه دهد و حفظ نماید.
٤ ـ و بدین ولاء و محبّت، من امید در رضایت خداوند مهیمن بر امور، تنها بستهام كه در روز وقوف در سطح عرصات و زمین موقف قیامت، او از من خرسند و خشنود باشد.»
بر تشیع ابن دُرَید، در «ریاض العلماء»، و «معالم العلماء»، و «أمَل الآمِل»، و «طبقات شیعه» قاضى نور الله مَرْعَشى، تنصیص و تصریح كردهاند.
و از جمله أبوعَمْرو زاهِد مىباشد كه تنوخى درباره او گفته است: من حافظهاى را همچون او ندیدهام. سى هزار ورقه از حفظ بر من املاء نمود. در سنه دویست و شصت و یك به دنیا آمد، و در سنه سیصد و چهل و پنج دیده از جهان بربست. وى داراى كتاب «مَنَاقِبُ أهْلِ الْبَیت» مىباشد كه سید بن طاوس آن را مختصر كرده است. و در كتاب «سَعْدُ السُّعُود» بسیارى از احادیث أبوعمرو زاهد را كه در مناقب