امام شناسی ج16 و 17
جلد شانزدهوهفده از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیس علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تقدّم شیعه در جمیع علوم»، «پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام» و «شرح حال ائمۀ چهارگانۀ اهلسنت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تقدم شیعه در جمیع علوم، و تأسیس و تدوین آن • شيعه به پيروى از ائمّۀ خود حديث را مینوشتند • شرح حال معروف کرخی و توثیق وی • سیر علوم و تاریخ شیعه در عصر جمیع اهلبیت علیهمالسلام • بلندپایگیِ پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام • علل نامیده شدن تشیّع به مذهب جعفری • کار امام صادق علیهالسلام آفتابی نمودن اسلام حقیقی بود • آزار و اذیتهای منصور دوانیقی نسبت به امام صادق علیهالسلام • بحثی مشروح از آراء و انظار ائمۀ اربعۀ اهل سنت: مالک بن انس، ابوحنیفه، ابنادریس شافعی، احمدبنحنبل • مناقب ساختگی برای ابوحنیفه • مخالفتهای ابوحنیفه با رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
مرتب سازی:
امام شناسی ج16 و 17
93نموده و اصحاب مسانید حدیث او را تخریج كردهاند.
٨٩ ـ نوح بن قَیس بن رِباح حدانى، و گفته شده است: طاحى بَصْرى. به او مسلم و اصحاب سنن احتجاج نمودهاند.
حرف الهاء (ه)
٩٠ ـ هارون بن سَعْد عِجْلى کوفى. به وى مسلم احتجاج كرده است.
٩١ ـ هاشم بن برید بن زید أبوعلى کوفى. به او أبوداود و نسائى احتجاج نمودهاند.
٩٢ ـ هُبَیرة بن بریم حِمْیرى. از اصحاب أمیرالمؤمنین على بن أبیطالب علیه السّلام مىباشد. نظیر حارِث در ولائش به او، و از خواصّ او بودنش. به وى اصحاب سنن احتجاج كردهاند. ٣
٩٣ ـ هشام بن زیاد أبو مِقدام بصرى. ترمذى و ابن ماجه قزوینى بدو احتجاج نمودهاند.
٩٤ ـ هِشام بن عمَّار بن نَصیر بن مَیسَرة أبوالولید، و گفته مىشود: ظفرى دمشقى. شیخ بخارى است در صحیحش. در سنه ١٥٣ متولّد و در آخر محرّم سنه ٢٤٥ ارتحال یافته است.
٩٥ ـ هُشَیم بن بَشیر بن قاسم بن دینار سَلْمى واسطى أبومعاویة. وى حافظ بوده است. به وى اصحاب صحاح ستّه احتجاج نمودهاند. وى در سنه ١٨٣ در حالى كه ٧٩ سال از عمرش مىگذشت بدرود حیات گفته است.
حرف الواو (و)
٩٦ ـ وکیع بن جَرَّاح بن مَلیح بن عَدى أبوسفیان رَواسى کوفى از قَیس غَیلان. به وى اصحاب صحاح ستّه و غیر ایشان احتجاج كردهاند. وى در سنه ١٩٧ در فَید در حالى كه از حجّ بیت الله الحرام خارج شده بود در شهر محرّم در ٦٨ سالگى بدرود زندگى گفت.