امام شناسی ج16 و 17
جلد شانزدهوهفده از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیس علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تقدّم شیعه در جمیع علوم»، «پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام» و «شرح حال ائمۀ چهارگانۀ اهلسنت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تقدم شیعه در جمیع علوم، و تأسیس و تدوین آن • شيعه به پيروى از ائمّۀ خود حديث را مینوشتند • شرح حال معروف کرخی و توثیق وی • سیر علوم و تاریخ شیعه در عصر جمیع اهلبیت علیهمالسلام • بلندپایگیِ پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام • علل نامیده شدن تشیّع به مذهب جعفری • کار امام صادق علیهالسلام آفتابی نمودن اسلام حقیقی بود • آزار و اذیتهای منصور دوانیقی نسبت به امام صادق علیهالسلام • بحثی مشروح از آراء و انظار ائمۀ اربعۀ اهل سنت: مالک بن انس، ابوحنیفه، ابنادریس شافعی، احمدبنحنبل • مناقب ساختگی برای ابوحنیفه • مخالفتهای ابوحنیفه با رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
مرتب سازی:
امام شناسی ج16 و 17
88...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] شما را بگيرد، و از اين اتّهامات و تقوّلات بدون مأخذ مؤاخذه کند، چه خواهيد گفت؟!
امَّا شيخ عبدالله مامقانى در «تنقيح المقال» ج ٣ ص ٢٢٨ و ص ٢٢٩ راه انصاف را پيموده است، او پس از شرح مفصّلى درباره اينکه شيخ معروف نمىتواند از اصحاب حضرت امام صادق عليه السّلام باشد، مىگويد: بنابراين، قول قوىتر آن است که: اين مرد امامى مذهب بوده است، چون اهل تاريخ و سيرهنويسان بر آن اتِّفاق دارند که: وى بر دست امام رضا عليه السّلام اسلام آورده است. و زمان حضرت امام رضا زمان تقيّه نبوده است. عليهذا بايد کسى که بر دست او اسلام مىآورد، امامى اثنا عشرى بوده باشد.
علاوه بر اين، اهل سير و تاريخ همگى بر آن اتّفاق دارند که: وى از مُواليان حضرت امام رضا عليه السّلام بوده است، تا به جائى که گفته شده است: او دربان حضرت بوده، بلکه از جامى نقل است که گفته است: معروف به واسطه ازدحام مردم بر در خانه حضرت که وى را پايمال کردند از دنيا رحلت کرده است، اگرچه اين گفتار را رد مىکند آنکه حضرت امام رضا عليه السّلام در آن روز يعنى در سال وفات معروف که سنه دويست، و يا دويست و يک بوده است در خراسان بودهاند. بنابراين اگر موت او بر در خانه امام باشد و موت او چنين بوده است، نبايد قبر او در بغداد باشد. به علت آنکه حمل جنائز در آن روز بالاخصّ از خراسان بدون داعى و مقتضى، متعارف نبوده است.
و از جمله شواهد آنکه او امامى مذهب است آن است که: از او حکايت شده است که گفت: من در کوفه مرور مىکردم و به موعظه ابن سَمَّاک برخورد کردم. (در اينجا مامقانى داستان موعظه و تشرّفش را به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام بيان مىکند، و اين خود شاهدى است بر آنکه او از حضرت امام رضا دستور داشته است.)
و از او نقل شده که مىگفته است:” أقْسِمُوا عَلَى اللهِ بِرَأسِى وَ اطْلُبُوا حَوَائجَکمْ، فَتَعَجَّبَ النَّاسُ مِنْ تَزْکيَةِ نَفْسِهِ! فَقَالَ: إنِّى قُلْتُ ذَلِک لِانِّى وَضَعْتُ رَأسِى عَلَى بَابِ الرِّضَا عليه السّلام مُدَّةً!”
«به سر من سوگند ياد کنيد و حوائجتان را طلب کنيد! و چون مردم از اين گونه تزکيه نفس به شگفت مىآمدند، مىگفته است: علت اين کلامم آن بود که: من مدّتى سر خود را بر در خانه امام رضا عليه السّلام نهادهام.»
و مردى به سوى امام رضا عليه السّلام آمد تا دعائى طلب کند، که چون دريا هنگام طوفان به هيجان مىافتد آرام بگيرد. وى متمکن از رسيدن به خدمت حضرت نشد. معروف چيزى را براى او نوشت و به او داد و گفت: چون دريا مضطرب گردد آنچه در اين رقعه مىباشد بخوان، آرام مىگيرد! [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] شما را بگيرد، و از اين اتّهامات و تقوّلات بدون مأخذ مؤاخذه کند، چه خواهيد گفت؟!