Name: کتاب امام شناسی ج16 و 17 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

امام شناسی ج16 و 17

84

...¹
1. [ادامه تعلیقه صفحه قبل] اينک ما در اينجا بحث مختصرى در ترجمه احوال اين دو بزرگوار مى‌آوريم:
  اما معروف بن خَرَّبوذ شرح احوال او در جميع کتب «رجال» آمده است، از جمله در «تنقيح المقال» مامَقانى در ج ٣ ص ٢٢٧ و ص ٢٢٨ آورده است. و اجمالش آن است که: وى مکى بوده است، و شيخ در رجالش گاهى وى را از اصحاب امام سجاد عليه السّلام، و گاهى از اصحاب امام باقر عليه السّلام، و گاهى از اصحاب امام صادق عليه السّلام به شمار آورده است. و در «وَجِيزه» و «بُلْغَه» گفته‌اند: او موثَّق است اجْتَمَعت العِصابَةُ عَلَى تصحيح ما يَصِحُّ عَنْهُ- انتهى. و اين دو نفر بدين کلام اشاره کرده‌اند به قول کشّى: جماعت لواداران حديث شيعه اتّفاق نموده‌اند بر تصديق اين جماعت که اوَّلين از اصحاب أبوجعفر و أبوعبدالله عليهما السّلام هستند، و به فقه آنان سر تسليم فرود آورده‌اند و گفته‌اند: فقيه‌ترين اوَّلين شش نفرند: زُرَارَة و معروف بن خَرَّبوذ و بُرَيْد تا آخر.
  و از جمله اخبارى که در مدح او وارد شده است، روايت کشِّى است که گويد: أبوالقاسم نَصْر بن صَبَاح از فَضْل نقل نموده است که: او گفت: من بر محمد بن أبى عُمَيْر وارد شدم، و او را در حال سجده يافتم. او سجودش را طول داد. چون سر از سجده برگرفت، و از او از علت طول سجده‌اش پرسيدند. در پاسخ گفت: بنابراين تو در چه حال خواهى بود اگر جَمِيل بن دُرَّاج را ديده بودى؟! آنگاه حديث کرد که: او بر جميل بن دُرَّاج وارد شده بود، و وى را در حال سجده يافته بود که جدّاً سجودش را طولانى نموده بود. چون سرش را از سجده برداشت محمد بن أبى عُمَير به او گفت: سجده‌ات به درازا کشيد؟! او در پاسخ گفت: اى کاش تو سجده معروف بن خَرَّبوذ را ديده بودى؟!
  و از جمله روايتى است که او از طاهر بن عيسى روايت کرده است که گفت: من در بعضى از کتب چنان يافتم از محمد بن حسين، از اسمعيل بن قُتَيْبه، از ابوالعَلاء خَفَّاف، از حضرت امام باقر أبوجعفر عليه السّلام که او گفت: أميرالمؤمنين عليه السّلام فرمود:” أنَا وَجْهُ اللهِ! و أنَا جَنْبُ اللهِ، وَ أنَا الاوَّلُ! و أنَا الآخِرُ! وَ أنَا الظَّاهِرُ! وَ أنَا الْبَاطِنُ! وَ أنَا وَارِثُ الارْضِ! وَ أنَا سَبِيلُ اللهِ! وَ بِهِ عَزمْتُ عَلَيْهِ. فَقَالَ مَعْرُوفُ ابْنُ خُرَّبُوذ: وَ لَهَا تَفْسِيرٌ غَيْرُ مَا يَذْهَبُ فِيهَا أهْلُ الْغُلُوِّ.”
  و از جمله روايتى است که او از طاهر روايت کرده است که گفت: براى من جعفر حديث کرد و گفت: حديث کرد براى من شُجاعى، از محمد بن حسين، از سلام بن بِشر رُمَّانى، و على بن ابراهيم تَيْمى، از محمد اصفهانى، که گفت: من با جماعتى که در مکه بوديم با معروف بن خَرَّبوذ نشسته بودم، در اين حال جماعتى از قوم حِمْيَر از اهل مدينه که به احرام عمره درآمده بودند، از نزد ما عبور کردند.
  معروف به ما گفت: از آنان سؤال کنيد: آيا در مدينه خبرى تازه بود؟! و ما چون سؤال کرديم [ادامه در صفحه بعد]