
امام شناسی ج16 و 17
جلد شانزدهوهفده از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیس علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «تقدّم شیعه در جمیع علوم»، «پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام» و «شرح حال ائمۀ چهارگانۀ اهلسنت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تقدم شیعه در جمیع علوم، و تأسیس و تدوین آن • شيعه به پيروى از ائمّۀ خود حديث را مینوشتند • شرح حال معروف کرخی و توثیق وی • سیر علوم و تاریخ شیعه در عصر جمیع اهلبیت علیهمالسلام • بلندپایگیِ پایگاه علمی امام صادق علیهالسلام • علل نامیده شدن تشیّع به مذهب جعفری • کار امام صادق علیهالسلام آفتابی نمودن اسلام حقیقی بود • آزار و اذیتهای منصور دوانیقی نسبت به امام صادق علیهالسلام • بحثی مشروح از آراء و انظار ائمۀ اربعۀ اهل سنت: مالک بن انس، ابوحنیفه، ابنادریس شافعی، احمدبنحنبل • مناقب ساختگی برای ابوحنیفه • مخالفتهای ابوحنیفه با رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم
امام شناسی ج16 و 17
75اصحاب سنن احتجاج كردهاند.
حرف الدَّال (د)
٢٦ ـ داود بن أبى عَوْف أبوالحجاف. به او أبو داود و نسائى احتجاج نمودهاند.
حرف الزَّاء (ز)
٢٧ ـ زبید بن حارث بن عبد الکریم یامى کوفى ابوعبدالرَّحمن. به او اصحاب صحاح و ارباب سنن جمیعاً احتجاج كردهاند. او در سال ١٢٤ وفات كرده است.
٢٨ ـ زید بن حباب أبوالحسین کوفى تمیمى. به او مسلم احتجاج نموده است.
حرف السِّین (س)
٢٩ ـ سالم بن أبى جَعْد أشجعى کوفى. به او بخارى و مسلم و نسائى و أبو داود احتجاج كردهاند. او در سنه ٩٧ و یا ٩٨، و گفته شده است: در سنه ١٠٠ و یا ١٠١ وفات یافته است.
٣٠ ـ سالم بن أبى حَفْصَة عِجْلى کوفى. به او ترمذى احتجاج كرده، و دو سفیان: یعنى سفیان ثَوْرى و سفیان بن عُیینه و محمد بن فضیل از او أخذ كردهاند. وى در سنه ١٣٧ وفات یافته است.
٣١ ـ سَعْد بن طریف اسکاف حَنْظَلى کوفى. به او ترمذى و ابن ماجه قزوینى احتجاج نمودهاند.
٣٢ ـ سعید بن أشْوَع. به او بخارى و مسلم احتجاج كرده، و در حكومت خالد بن عبد الله وفات كرده است.
٣٣ ـ سعید بن خَیثَم هِلالى. نسائى و ترمذى به وى احتجاج نمودهاند.
٣٤ ـ سَلِمَةُ بن فَضْل أبْرَش قاضىِ رى. به او أبو داود و ترمذى احتجاج كردهاند. و در سنه ١٩١ وفات یافته است.
٣٥ ـ سَلِمَة بن کهَیل بن حَصین بن کادِح بن أسَد حَضْرَمى أبویحیى. اصحاب صحاح ستّه و غیر ایشان به او احتجاج كردهاند، و در روز عاشورا سنه ١٢١ رحلت نموده است.
