امام شناسی ج15

13ـ ذكر فضائل و جريان شهادت عليّ أكبر عليه السّلام

14ـ تير از سقيفه برخاسته و در زمين طَفّ بر حلقوم عليّ أصغر نشسته است

* تمام أنبياء و مرسلين و أئمّۀ طاهرين و أولياي مقرّبين، همچون سائر أفراد بشر داراي اختيار و صفات و غرائز بشري مي‌باشند، ليكن راه خدا را با ارادۀ آهنين و قدم راستين طيّ مي‌كنند و از روي اختيار گناه نمي‌كنند و رضاي خداوند را بر خواسته‌هاي خويش مقدّم مي‌دارند تا به جائي مي‌رسند كه خواست آنها با خواست خداوند محبوب يكي مي‌شود و ديگر در آنجا يك اراده و اختيار بيشتر وجود ندارد و آن اختصاص به ذات أقدس لم يزلي و لايزالي دارد كه از دريچه و آئينۀ اين انسان از خود گذشته و به خدا پيوسته ظهور و تجلّي نموده است.

* * *

* امامان عليهم السّلام همانطور كه در زمانهاي مختلفي متولّد شده‌اند و در مكانهاي متفاوتي زيست نموده‌اند و از نظر خصوصيّات جسمي و طبعي و طبيعي مختلف بوده‌اند، همين طور صفات و أفعال آنان نيز مختلف خواهد بود در عين آنكه همه نيكو و در أعلي درجۀ نيكوئي است و در عين آنكه در حقيقتِ وجود نوراني و مقام ولايت مطلقۀ آنان و در عالم وصول و فناء در ذات أحديّت، ابداً امكان كثرت و بينونت و جدائي نيست. آنجا نورِ واحد است. آنجا خداست و بس.

* * *

* نفس فعل امام عليه السّلام عين حقّ و مصلحت است و در كمال صحّت و راستي و درستي مي‌باشد؛ چه ما بفهميم و چه نفهميم. و اصولاً حقّ جز فعل خدا و فعل إمام چيز دگري نيست و مصلحت را از آن بايد جستجو كرد؛ نه آنكه حقّي و مصلحتي را در انديشه پنداشت و آنگاه نظر نمود كه آيا كار امام بر آن منطبق است يا نه؟! اين مطلب از دقائق و رموز عالم توحيد است.