امام شناسی ج15
جلد پانزدهم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «اهمیت صحیفۀ سجادیه و تواتر آن»، «بررسی قیامهای شیعه در زمان اهل‌بیت» و «تفاوت نفوس اهل‌بیت» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد: • روایاتی در ترغیب به کتابت و ثبت علم • اولین مصنف در اسلام امیرالمؤمنین علیه‌السلام و پس از او شیعیانش بودند • اهمیت صحیفۀ سجادیه و ضرورت انس با آن • تاریخچۀ تدوین صحیفه کاملۀ سجادیه و اثبات تواتر آن • مشروع بودن حق‌التألیف و حق الترجمه • ذکر «آل» در صلوات دلالت بر اتحاد نفوس امامان با پیامبر اکرم دارد • تعصب سنیان و تحریف روایات • قتل عام شیعیان و سوزاندن کتابخانه‌ها توسط برخی از اهل‌سنت • بحث از قیام علویان • شرح حالات و فضایل زید بن علی علیه‌السلام و قیام وی علیه ظلم • نقد نظریه محدث قمی در بازگو نکردن برخی حقائق مسلم تاریخی بخاطر مصلحت اندیشی پنداری • اختلاف نفوس ائمۀ طاهرین • خلقت مجرد و نورانی امامان توأم با اختیار • درباره عاشورا و شهادت حضرت علی‌اکبر و علی‌اصغر علیهما السلام
امام شناسی ج15
30باشد کما هو الظّاهر؛ بنابراین با آنچه ما از تقدّم شیعه در این موضوع ذکر نمودیم تنافی ندارد.1
کتاب صحیفه کامله سجّادیه و دعای آن راجع به خلافت
صحیفه کامله سجّادیة:
إنْجیل أهْلُ الْبَیت، زَبور آل مُحَمَّد
ابن شهرآشوب در «معالم العلماء» در ترجمه یحیی بن علی بن محمد حسینی رقّی گوید: او از حضرت صادق علیه السّلام دعای معروف به انجیل اهل البیت را روایت می‌کند2. و گوید: دعای صحیفه ملقّب است به زَبُور آلِ محمد صَلَّی الله عَلیهِ و آلهِ3 و توصیف آن به کامله، یا برای کمال آن می‌باشد و یا برای کمال مؤلّف آن، بنابر اینکه:
کُلُّ شَیْ‌ءٍ مِنَ الْجَمیلِ جَمِیلُ4
«هر چیزی از زیبا سر زند، آن نیکو و زیبا و جمیل است.»
- «تأسیس الشیعة لعلوم الاسلام» ص ٢٩٨.
- «معالم العلماء» در فهرست کتب شیعه و أسماء مصنّفین آنها چه از قدیم و چه از متأخّرین، تألیف محمّد بن علی بن شهرآشوب مازندرانی متوفّی در سنه ٥٨٨ طبع دوم، مطبعه حیدریّه نجف اشرف سنه ١٣٨٠ ص ١٣١ شماره ٨٨٦.
- «معالم العلماء» ص ١٢٥ در شماره ٨٤٧ در ترجمه متوکل بن عمیر بن متوکل آورده است که: وی از یحیی بن زید بن علی دعاء صحیفه را که ملقّب می‌باشد به زبور آل محمّد روایت نموده است. اقول: کثرت دَوَران لفظ انجیل اهل بیت و زبور آل محمّد برای صحیفه کامله سجّادیّه به طوری است که آن را به صورت عَلَم در آورده است و در میان کتب علماء و اعلام بسیار به چشم می‌خورد. میر داماد در شرح صحیفه خود ص ٥٨ به حکایت ابن شهرآشوب تصریح کرده است و محقّق فیض در شرح صحیفه خود مطبوع با «نور الانوار» جزائری در ص ٢٤٩ ایضاً تصریح نموده است. و آیة الله میرزا محمّد علی مدرس چهاردهی جیلانی در شرح صحیفه فارسی خود در دیباجه آن ص ٣ چنین گوید: بدانکه بودن صحیفه از حضرت امام السّاجدین علیه الصّلوة و السّلام از واضحات و لائحات است. خدشه‌ای در سند او نیست حتّی آنکه غزالی گوید که آن صحیفه زبور آل محمّد صَلَّی الله عَلْیهِ و آلهِ است.
- «شرح صحیفه» سید علیخان کبیر، طبع رحلی سنگی سنه ١٣٣٤، صفحه ١٣. وفات سید به نقل «الذّریعة» ج ٦، ص ١٢٤ از مآثر الکرام سنه ١١٢٠ بوده است.