امام شناسی ج15

 سپس مرحوم مشکوة مطلب را ادامه می‌دهد تا اینکه می‌گوید:

 صحیفه از طرق زَیدِیه نیز متواتر است ... و من خود بعضی از بزرگان طریقه زیدیه را در حوزه مقابله صحیفه دیده‌ام که با منتهای خضوع و تعظیم می‌بودند. و ایشان شروح صحیفه مخصوصاً شرح سید علیخان کبیر را محترم می‌دارند.

انتساب صحیفه به حضرت سجّاد علیه السّلام قطعی است‌

 دعاهای صحیفه علاوه بر حسن بلاغت، و کمال فصاحت، بر لُبابی از علوم الهی و معارف یقینی مشتمل است که عقول در برابر آن منقاد و مطیع، و فحول در برابر آن خاضعند. و این حقیقت برای صاحبدلان که گوش حقّ نیوش، و دیده حق بین دارند، ظاهر و حاضر و آشکار است.

 زیرا عبارات صحیفه دلالت دارد که: این کتاب فوق کلام مخلوق است. و ازاین‌جهت این اثر مقدّس از دسترس اوهام واضعین و جاعلین برتر و بالاتر است.

 یکی از عرفاء می‌گوید: «صحیفه قائم مقام وحی‌های آسمانی، و نازل منزله صحیفه‌های لوحی و عرشی است.»

 در اینجا مرحوم مشکوة «داستان مرد بصری را که ادّعا کرده بود مانند أدعیه صحیفه می‌تواند انشاء کند، آنگاه قلم برداشت و سر به زیر افکند، و در همان حال سرافکندگی بمرد» را که ما در همین مجلد ص ٤٤ از «ریاض السالکین» از «مناقب» ابن شهرآشوب آوردیم، ذکر می‌کند و پس از آن می‌گوید:

 پیشوایان و بزرگان مصنّفین این فنّ همگی از آن کتاب روایت کرده‌اند، به طوری که هیچ یک از کتب أدعیه معتبره از آن خالی نیست.

 تا اینکه شرح مفصّلی را از کتب أدعیه که از أدعیه صحیفه مشحون‌اند مانند کتاب شیخ الطَّائفة، و قُطب راوندی، و سید علی بن حسین بن باقی، و سید علی بن طاوس، و رضی الدین أبو القاسم علی بن طاوس، و شهید محمد بن مکّی، و ابراهیم کفعمی، ذکر می‌کند و سپس می‌گوید:

 با توجه به آنچه در این مقدمات ذکر شد، ثابت و مدلّل گشت که: این صحیفه مبارکه پیشوای کتب اسلامی، و تالی قرآن کریم است. و عقل و نقل بر صدور آن از