امام شناسی ج15

معارضه با حق می‌نمایند و کتابخانه‌های شیعه را که مشحون از کتب علمی و کلامی آنهاست آتش می‌زنند، و وقاحت و شناعت فعل را فقط و فقط برای الزام سکوت در برابر ستم و ظلم، و خفه شدن و زبان نگشودن در قبال خیانتها و جنایتهای أربابانشان، تا این سرحدّ پیش می‌برند از حذف چند صلوات در صحیفه سجّادیه إبا و امتناعی ندارند، بلکه آن را متقرِّباً إلی الله انجام می‌دهند.

درباره صلوة بتراء

 ناحیه ششم‌ از اشکالها در خصوص مورد صلوات آن است که فرموده‌اند: و همچنین اضافه کردن کلمه‌ آل مُحَمَّدٍ بر صلوات بر محمّد به موجب روایاتی باشد که از رسول خدا صلی الله علیه و آله حتّی از طریق عامّه نقل شده است که فرمود: لَا تُصَلُّوا عَلَیَّ صَلَوةً بَتْری‌. و صلوة بَتْری‌ را تفسیر فرموده‌اند به آنکه صلوات بر آل محمد بعد از صلوات بر محمد ذکر نشود.

 پاسخ: از این عبارت بر می‌آید که: عین این کلمات، عبارات روایت است و این از دو جهت نادرست می‌نماید:

 اوّل: مؤنّث أبتر بر وزن بَتْرَاء می‌آید با مدّ؛ چرا که أبْتَر وصف است، و هر وصفی که بر این وزن‌ افْعَلْ‌ باشد تأنیث آن‌ فَعْلَاء با مدّ می‌آید همچون‌ أبْیض بَیضَاء، و أسْمَر سَمْرَاء و أعْوَر عَوْرَاء. مگر آنکه افعل التّفضیل باشد که مؤنّث آن بر وزن فُعْلَی آید همچون‌ أکرَم کرْمَی و أصْغَر صُغْرَی و أعْظم عُظْمَی‌ که علاوه بر آنکه بدون مدّ است، فاء الفعل آن ضمّه دارد.

 و یا آنکه صفت باشد بر وزن‌ فَعْلَان‌ که مؤنّث آن بر وزن‌ فَعْلَی‌ می‌آید، مثل‌ عَطْشَان عَطْشَی، سَکرَان سَکرَی، ظَمْان ظَمْأی‌. و علیهذا تأنیث وزن کلمه أبْتَر که وصف می‌باشد، همیشه‌ بَتْراء خواهد بود نه‌ بَتْرَی‌.

 جهت دوم آن است که: عبارت‌ لَا تُصَلُّوا عَلَیَّ صَلَوةً بَتْراء متن روایتی نمی‌باشد. نه شیعه و نه عامّه آن را روایت نکرده‌اند. در «بحار الانوار» مجلسی و «وسائل الشّیعة» شیخ حرّ عاملی و «وافی» فیض کاشانی، و در صحاح و سنن و