امام شناسی ج15

 و پس از آن فرموده است: و آنچه در بعضی از کتب یافت شده است که: آنها با صادقین علیهم‌السّلام مفارقت داشته‌اند، محتمل است از روی تقیه بوده باشد به علّت آنکه اظهارشان در نهی از منکر به أئمّه طاهرین نسبت داده نشود.

 و شاهد بر این مهم، خبری را از خَلَّاد بن عُمَیر کِنْدی (مولی آل حُجْر بن عَدی) آورده است که گفت: من بر حضرت أبی عبد الله علیه السّلام وارد شدم. او گفت: آیا شما علم و اطّلاعی از آل حسن: آنان که ایشان را از روبروی ما بردند دارید؟! و برای ما خبر آنان مرتّباً می‌رسید امَّا ما دوست نداشتیم ابتداءً آن اخبار را به وی بدهیم، فلهذا گفتیم: نَرْجُوا أنْ یعَافِیهُمُ اللهُ‌. «امید داریم خداوند به ایشان عافیت دهد» سپس گفت: وَ أینَ هُمْ مِنَ الْعَافِیةِ؟! «کجا هستند ایشان از برخورد با عافیت؟!» یعنی چقدر دور هستند ایشان از وصول به عافیت!

 ثُمَّ بَکی حَتَّی عَلَا صَوْتُهُ وَ بَکینَا. «سپس گریست تا حدّی که صدایش بلند شد، و ما هم گریستیم.»

 آنگاه گفت: حدیث نمود برای من پدرم از فاطمه بنت الحسین علیه السّلام، او گفت: حدیث کرد پدرم ـ صلوات الله علیه ـ و می‌گفت: یقْتَلُ مِنْک أوْ یصَابُ مِنْک نَفَرٌ بِشَطِّ الْفُرَاتِ مَا سَبَقَهُمُ الأوَّلُونَ، وَ لَا یدْرِکهُمُ الآخِرُونَ! وَ إنَّهُ لَمْ یبْقَ مِنْ وُلْدِهَا غَیرُهُمْ.

 «کشته می‌شود از تو، یا گزند می‌رسد به نفراتی از تو در کنار شطّ فرات، که اوّلین نتوانستند از آنها جلو بروند، و آخرین نمی‌توانند بدانها برسند. و اینک از اولاد فاطمه بنت الحسین غیر از ایشان کسی باقی نمانده است».

 و أیضاً أبو الفَرَج اصفهانی، از یحیی بن عبد الله بن حسن که او از متخلّفین از محبس بنی حسن می‌باشد، روایت نموده است که گفت: حدیث کرد برای ما عبد الله بن فاطمه، از پدرش از جدّه‌اش: فاطمه بنت رسول الله صلی الله علیه و آله که او گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله به من گفت:

 یدْفَنُ مِنْ وُلْدِی سَبْعَةٌ بِشَطِّ الْفُرَاتِ لَمْ یسْبِقْهُمُ الأوَّلُونَ وَ لَمْ یدْرِکهُمُ الآخِرُونَ. «دفن می‌شوند از اولاد من در کنار شطّ فرات هفت نفر، که پیشینیان از آنها نگذشته‌اند، و