امام شناسی ج15

رأفت خود را درباره ما اظهار نموده ای!

 من در دعوت به رضا از آل محمد صلی الله علیه و آله کار را به مشاورت نهادم (که امام و والی مسلمین آن کس گردد از آل محمد که همه بدو رضایت دهند، و به حکومت وی راضی باشند) امّا تو آن را نپذیرفتی، و پدرت هم پیش از تو آن را نپذیرفته بود. و از دیر زمان شما ادّعا می‌کردید چیزی را که در خور شما نبود، و آرزوهای خود را گسترش می‌دادید، به سوی چیزی که خدا آن را به شما عطا ننموده بود.

 بنابراین شما عقل و اراده مردم را خراب کردید، و ایشان را گمراه ساختید! و من تو را بر حذر می‌دارم از آنچه خداوند تو را درباره خود از آن بر حذر داشته است!»

 حضرت امام موسی کاظم علیه السّلام برای او جواب کافی نوشتند، و از جمله فقراتش این است: وَ لَمْ یدَعْ حِرْصُ الدُّنْیا وَ مَطَالِبِهَا لِأهْلِهَا مَطْلَباً لآخِرَتِهِمْ حَتَّی یفْسِدَ عَلَیهِمْ مَطْلَبَ آخِرَتِهِمْ فِی دُنْیاهُمْ.

 «و حرص بر دنیا و بر مطالب دنیا برای اهل دنیا مطلبی برای آخرتشان باقی نگذارده است، تا به جائی که برای ایشان مطلب آخرتشان را در دنیایشان فاسد نموده است!»

 یعنی تمام خواسته‌های اخروی و معنوی را در راه وصول به دنیا و آراء و افکار وهمیه و شیطانیه تنازل داده و تباه نموده‌اند. و در راه دین و به نام دین، عَلَم دین را بر دوش کشیده، و لیکن تمام همّ و غمّشان، وصول به دنیا و ریاست و امامت و حکومت در آن می‌باشد.

 باری حضرت در پایان این جواب مرقوم فرموده‌اند:

 إنَّا قَدْ اوُحِیَ إلَینَا أنَّ الْعَذَابَ عَلَی مَنْ کذَّبَ وَ تَوَلَّی.¹

 «حقّاً و تحقیقاً به سوی ما الهام گردیده است که: عذاب بر آن کسی است که تکذیب کند و روی بگرداند.»