امام شناسی ج15

جعفر، و طَبَاطَبَا، و علی بن ابراهیم، و سلیمان بن داود، و داود بن حسن، و عبد الله بن داود را.

 ٦ ـ عیسی بن زید بن علی بن الحسین از ثِقَاتِ محمد بود، وی به محمد گفت: برای بیعت گرفتن از جعفر بن محمد باید با او به غلظت و تندی رفتار کنی! لهذا حضرت را إحضار کردند، و با خشونت خواستند از آن حضرت بیعت بگیرند. حضرت قدری سخن گفتند: عیسی گفت: لَوْ تَکلَّمْتَ لَکسَرْتُ فَمَک! «اگر دهان به گفتار بگشائی، دهانت را خرد می‌کنم!»

 حضرت به محمد گفتند: أمَا وَ اللهِ! یا أکشَفُ، یا أزْرَقُ! لَکأنِّی بِک تَطْلُبُ لِنَفْسِک جُحْراً تَدْخُلُ فِیهِ! وَ مَا أنْتَ فِی الْمَذْکورِینَ عِنْدَ اللِّقَاءِ! وَ إنِّی لاظُنُّک إذَا صُفِّقَ‌¹ خَلْفَک، طِرْتَ مِثْلَ الْهِیقِ النَّافِرِ.

 «آگاه باش! ای نامبارک موی! ای زاغ چشم! سوگند به خداوند که: گویا من می‌یابم تو را که در جستجوی سوراخی هستی که در آن برای حفظ جانت داخل گردی! و تو از نام‌آوران در هنگام جنگ نیستی.²

 و من چنین معتقدم که: تو مردی هستی که اگر در پشت سرت صدای دست زدن بلند شود، چنان از دهشت نگران می‌گردی که مانند شترمرغ نر گریزان، بر هوا جستن می‌کنی‌³!»

 در این حال سُراقی بن سَلْح الخُوت به پشت حضرت کوفت، و حضرت را به زندان برد.

 ٧ ـ اسمعیل بن عبد الله بن جعفر بن ابیطالب را آوردند برای آنکه از او بیعت بگیرند. وی شیخی بود پیر و فرتوت و ضعیف، و نور یک چشم خود را از دست‌