امام شناسی ج15

 حضرت فرمود: پسر عمّ شما می‌ترسید بر این صحیفه از امری که من نیز بر شما ازآن‌جهت می‌ترسم!

 گفتند: پسر عموی ما یحیی فقط ترسش وقتی بود که دانست کشته می‌شود.

 حضرت ابو عبد الله علیه السّلام فرمود: شما هم نیز ایمن نباشید! چرا که قسم به خداوند که من تحقیقاً می‌دانم که: شما هم دیری نپاید که خروج می‌کنید همان طور که او خروج کرد، و کشته خواهید شد همان طور که او کشته شد!

 محمد و ابراهیم برخاستند در حالتی که می‌گفتند: لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیم.

 «هیچ تغییر و تبدیلی نیست، و هیچ قدرت و قوّه‌ای وجود ندارد مگر به اللهِ عَلِیّ عَظیم.»

 هنگامی که برخاستند و بیرون شدند، ابو عبد الله علیه السّلام به من گفت: ای متوکل! چگونه یحیی به تو گفت: عموی من محمد بن علی، و پسرش جعفر مردم را به زندگی فرا می‌خوانند، و ما آنان را به مرگ فرا می‌خوانیم؟!

رویای رسول الله صلی الله علیه و آله و سلّم بنی امیه را بر فراز منبر خود

 گفتم: آری ـ أصْلَحَک اللهُ ـ ! تحقیقاً پسر عمویت یحیی با من چنین گفت! حضرت فرمود: یرْحَمُ اللهُ یحْیی‌ خداوند یحیی را رحمت کند! به درستی که پدرم مرا حدیث کرد از پدرش، از جدّش، از علی علیه السّلام که رسول خدا صلی الله علیه و آله را در حالی که بر فراز منبر بود حالت خَلْسه و انصرافی از عالم طبیعت دست داد، و در آن رؤیای خود دید مردمانی را که به مانند بوزینگان بر منبر او می‌جهند، و مردم را رو به عقب بر می‌گردانند.

 رسول خدا از آن حالت برگشت، و راست و درست بنشست، و غصّه و اندوه در سیمایش نمایان بود.

 پس جبرائیل علیه السّلام به سوی او آمد، و این آیه را آورد:

 ﴿وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ