امام شناسی ج14

بِتَجْهِیزِ النَّبِىِّ صلى اللَه علیه و آله‌.

 «صحابه در ولایت امر بعد از رسول اللَه با هم اختلاف نمودند، و این از ضعف لیاقتشان بود؛ به علّت آنكه این اختلاف قبل از دفن پیغمبر پیدا شد.» با علم به اینكه على مشغول به تجهیز رسول اللَه بود.

 و در ص ٥٢ مى‌گوید: کانَ مَجالُ الْخِلَافِ الْأوَّلِ ـ أىْ بَینَ الصَّحابَةِ ـ فى بَیتِ النَّبىِّ؛ و الثّانِى فى سَقیفَةِ بَنى ساعِدَةَ؛ وَ أخیراً تَمَّ الْأمْرُ لِأَبى بَكْرٍ عَلَى مَضَضٍ.¹

 «أوَّلین جائى كه در آن براى ولایت امر در میان صحابۀ رسول خدا اختلاف شد در خانۀ رسول اللَه بود؛ و دوّمین جا در سقیفۀ بنى ساعده؛ و نهایتاً امر ولایت با كراهت و ناگوارى، براى أبوبكر خاتمه یافت».

اعتراف أحمد أمین به غلط بودن خلافت أبو بكر و عمر

 و در ص ٥٤ مى‌گوید: «وَ بایَعَ عُمَرُ أبا بَکرٍ، ثُمَّ بایَعَهُ النّاسُ، وَ کانَ فى هَذا مُخالَفَةٌ لِرُکنِ الشُّورَى. وَ لِذَلِک قالَ عُمَرُ: إنَّها غَلْطَةٌ وَقَى اللَهُ الْمُسْلِمینَ شَرَّها؛ وَ کَذَلِکَ کانَتْ غَلْطَةً بَیعَةُ أبى بَکرٍ لِعُمَرَ.»²

 «و عمر با أبو بكر بیعت كرد و سپس مردم با او بیعت كردند، و در این گونه بیعت مخالفت با ركن شورى شد. و بدین جهت عمر گفت: آن بیعتِ غلط و خلافِ حقّى بوده است، خداوند مسلمین را از شرِّ آن غلط حفظ نمود؛ و همچنین بیعتِ أبوبكر با عمر غلط و خلاف حقّى بود كه به وقوع پیوست».

اعترافات احمد امین به مطاعن عثمان‌

 و در ص ٥٨ مى‌گوید:

 وَ کانَ أهَمُّ ما نَقَمَ النّاسُ عَلَى عُثْمانَ:

 ١ ـ طَلَبَ مِنْهُ عَبْدُ اللَهِ بْنُ خالِدِ بْنِ اُسَیدٍ الْاُمَوِىُّ صِلَةً، فَأَعْطاهُ أرْبَعَمِائَةِ ألْفِ دِرْهَمٍ.

 ٢ ـ أعادَ الْحَکَمَ بْنَ الْعاصِ بَعْدَ أنْ نَفاهُ رَسُولُ اللَهِ، و أعْطاهُ مِائَةَ ألْفِ دِرْهَمٍ.