امام شناسی ج14

سنّت در مصر و در جامع آن نباید كتب شیعه وجود داشته باشد؟! و ایشان براى تحقیقات خود نباید از نزدیك بدانها مراجعه نمایند؟!

 و على جمیع التّقادیر مرحوم آیة اللَه مواضع اشتباه او را در دو كتاب مذكور دربارۀ شیعه و عقائدشان مستدلًا و مشروحاً به اثبات رسانید و مجلس تا قریب اذان صبح طول كشید، و أحمد أمین در همان مجلس معترف به خطاى خود شد و وعده داد كه در مراجعت به مصر مواضع اشتباه را تصحیح نماید.

 پس از مراجعت أحمد أمین به مصر مرحوم آیة اللَه كتاب قوى و استوار «أصْلُ الشِّیعِة وَ اُصُولُهَا» را نوشته و منتشر كردند ولى از أحمد أمین جوابى و تصحیحى به عمل نیامد و سالها گذشت و خبرى نبود.

 أحمد أمین در آخر عمر كه از چشم و نوشتن با آن ممنوع بود مطالبى را إملاء نمود و در كتابى به نام «یَوْمُ الإسْلام» منتشر ساخت. در آن كتاب بدون آنكه از خطاهاى خود نامى ببرد و یا از دو كتابش در این باره ذكرى به عمل آورد در جاهاى مختلف عقائد شیعه را صحیح شمرده است و همان اتّهاماتى را كه مى‌زده است به صورت و در جهت متعاكس براى واقعیّت امر اثبات نموده است، به طورى كه از ضمّ و ضمیمه‌هاى مطالب متفرّق كتاب، مى‌توان به دست آورد كه اصول عامّه و سنّت را ابطال نموده و اصول خاصّه و شیعه را تثبیت نموده است.

 عالم خبیر و اخیراً درگذشته شیخ محمّد جواد مغْنِیه در كتاب «الشِّیعَة و التَّشَیُّع» مطالبى را از «یوم الإسلام» وى نقل مى‌كند كه دلالت بر مدّعاى ما دارد.

 ما پس از مطالعۀ دقیق «یوم الاسلام» و تطبیق گفتار مغنیه، مطالب كتاب «الشّیعة و التّشیع» را در این مورد ذكر مى‌نمائیم: 

أحْمَدُ أمینٌ یَعْتَرِفُ فِى أیَّامِهِ الاخِیرَة

 أحمد أمین در دو كتاب «فَجر الاسلام» و «ضُحَى الاسلام» خود به امامیّه هجوم سخت و ناهموارى برده است. و در همان زمانِ انتشار، علماى امامیّه بر مطالب وى ردّ منطقى كرده‌اند و به شهادت تاریخ و كتب عقائدیّۀ آنها اثبات نموده‌اند كه او