امام شناسی ج14

مى‌شود كه: خداوند عالم غیب است و بر غیب خود كسى را مطّلع نمى‌گرداند مگر آن رسول مورد پسند خود را كه از غیب خود به وى خبر مى‌دهد.

 و چون این آیه در مورد هر رسولى و هر نبیى تخصیص خورد و شما هم مى‌گویید: تمام صفات انبیاء و علوم مرسلین براى أئمّه دوازده گانه شیعه ثابت است. و فقط عنوان نبوّت در میان نیست، در حدیث مُجْمَعٌ عَلَیه بین فریقین: أنْتَ مِنِّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسَى إلَّا أنَّه لَا نَبِىَّ بَعْدِى‌ «اى على نسبت تو با من مانند منزله هارون است با موسى مگر درجه نبوّت كه پس از من پیغمبرى نمى‌باشد» در این صورت تمام مقامات و درجات پیامبران به جز خصوص عنوان مَنْصَب نبوّت براى أمیر المؤمنین علیه السّلام ثابت است، و به اتّفاق و اجماع علماى شیعه جمیع مزایا و علوم و درجات و منزله‌هاى أمیر المؤمنین علیه السّلام براى جمیع ائمّه طاهرین علیهم السلام ثابت است، و از مهم‌ترین منازل و درجات، علم به غیب و كشف اسرار الهیه و اطلاع بر مخفیات و علوم ربوبى توحیدى است كه سایر مكاشفات مثالیه را زیر نگین دارد.

 ما در جلد یازدهم و دوازدهم «امام‌شناسى» از دوره علوم و معارف اسلام، فقط در علم أمیر المؤمنین علیه السّلام بحث نموده‌ایم و علوم غیبیه آن حضرت بیشتر مجلّد دوازدهم را استیعاب كرده است؛ و از اوّل كتاب تا صفحه ١٤٧ كه درس ١٦٦ تا ١٧٠ را شامل مى‌گردد، فقط در پیرامون تفسیر همین آیه مباركه:

 عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ‌ مطالب غیر قابل انكارى را درباره علوم غیبیه مولانا أمیرالمؤمنین ـ علیه أفضل صلوات المَصلّین ـ