امام شناسی ج14

 امام رضا علیه السّلام مى‌فرماید: «لَا تَقْبَلُوا عَلَینَا خِلَافَ الْقُرآنِ؛ فَإنَّا إنْ تَحَدَّثْنَا حَدَّثْنَا بِمُوافَقَةِ الْقُرْآنِ وَ مُوَافَقَةِ السُّنَّةِ. إنَّا عَنِ اللَهِ وَ عَنِ رَسُولِهِ نُحَدِّثُ، وَ لَا نَقُولُ: قَالَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ.

 فَإذَا أتَاکمْ مَنْ یحَدِّثُکمْ بِخِلَافِ ذَلِک فَرُدُّوهُ! إنَّ لِکلَامِنَا حَقِیقَةً، وَ إنَّ عَلَیهِ لَنُوراً؛ فَمَا لَا حَقِیقَةَ لَهُ وَ لَا نُورَ عَلَیهِ فَذَاک قَوْلُ الشَّیطَانِ.»

 «نپذیرید مطلبى را كه بر عهده ما باشد خلاف قرآن! به سبب آنكه ما اگر حدیثى بیان نمائیم حدیث موافق قرآن و موافق سنّت بیان مى‌نمائیم. ما از خدا و از رسول او حدیث مى‌كنیم و نمى‌گوئیم: فلان و فلان گفت.

 بنابراین زمانى كه كسى به حضور شما بیاید و به خلاف این منهاج، حدیثى بیان كند آن را رد كنید! البته براى كلام ما حقیقتى است، و بر كلام ما نورى احاطه دارد، پس اگر چیزى داراى حقیقت نبود و بر آن نورى گسترده نبود آن كلام، گفتار شیطان است.»

 و با كلامى كه بدان سخن تمام گردد، در عقیده شیعه، علوم أئمّه و تعالیمشان محدود است به كتاب اللَه و سنّت پیمبرشان، و از امام اول تا امام دوازدهمینشان هر یك احاطه شامله كامله به یكایك از آنچه در این دو اصل وارد شده است دارند از ألِفْ تا یاء به طورى كه از علم ایشان معنى آیه‌اى از آیات قرآن حكیم تنزیلًا و تأویلًا بیرون نمى‌باشد، و چیزى از سنّت رسول اللَه قولًا و فعلًا و تقریراً فروگذار نمى‌باشد. و چقدر از جهت فضل و علم كفایت مى‌كند كسى كه إحاطه به علوم كتاب و سنّت داشته باشد!

 این منزله و مرتبه‌اى است كه بدان بالا نمى‌رود و بالا نخواهد رفت و در آن مقام و منزلت متمكّن نمى‌گردد أحدى غیر از ایشان. و ازاین‌جهت است كه آنها پیشواى همه مردم‌اند پس از جدّشان حضرت رسول اكرم.

 البتّه اهل البیت علوم كتاب و سنّت را فهمیده‌اند و حفظ نموده‌اند تماماً از رسول خدا همچنان كه رسول خدا گرفت و حفظ كرد از جبرائیل، و همچنان كه حفظ كرد