امام شناسی ج14

 سید امین كه امامیه جمعاً به علمش و دینش وثوق دارند جفر را به معنى علم غیب از أهل بیت نفى مى‌كند، و عالمى عظیم از حَنَفیها اثبات مى‌نماید و مى‌گوید: «عِنْدَهُمْ عِلْمُ مَا یحْدُثُ إلَى انْقِرَاضِ الْعَالَمِ.»

 و از اینجا روشن شد كه: گفتار شیخ ابو زُهره و غیر او از كسانى كه قول به جفر را از اختصاصات امامیه دانسته‌اند و بدانها نسبت داده‌اند كه: ایشان چنین مى‌دانند كه: اهل بیت از علم جفر استخراج علم غیب مى‌كنند، و أمثال این مطالب را كه غیر امامیه از فرق اسلامیه إدّعا مى‌كنند و به امامیه نسبت مى‌دهند، منظورى ندارند مگر آنكه تشنیع و تعییب كنند و باد فتنه و فساد برانگیخته، هوا را غبارآلود، و آب را گل‌آلود نمایند. همین طور است گفتارشان در دعوى تحریف قرآن، و نقص از آن، و دعواى وَحْى و إلهام به امامان.

 و به همه این سخنان اضافه كن كه مسأله جفر از اصول دین و از اصول مذهب نزد امامیه نیست، بلكه تنها یك امر نقلى مى‌باشد به تمام معنى الكلمه مانند مسأله رجعت، هر كس برایش ثابت شود ایمان مى‌آورد و هر كس برایش ثابت نشود آن را ردّ مى‌نماید. و وى در هر دو حال مسلمان سنّى است اگر سنّى باشد و مسلمان شیعى است اگر شیعه باشد.¹

 در آنچه آیة اللَه سید محسن امین و شیخ محمد جواد مغْنِیه، علم جفر را به معنى خصوص علم غیب به طریق استكشاف نسبت به مواقع و وقایع آتیه نفى نموده‌اند ـ البته دانستیم كه: در «اعیان الشّیعة» علم به اخبار از بعض حوادث آینده را ضمیمه مى‌كند، ولى در «نقض الوشیعة» بنابر نقل مغنیه آن را یكسره انكار مى‌نماید ـ مواضعى از محلّ تأمّل و اشكال وجود دارد، و ما قبل از آنكه آن مواضع را مشخّص سازیم لازم است به كلام مغْنِیه درباره علوم امام گوش فرا دهیم، و سپس‌